*

Hoe ik met Kees Kraayenoord en Herman Boon mijn verliezen verwerkte

Met Kees Kraayenoord heb ik een emotionele band, al weet hij dat niet. Hij heeft me troost bezorgd, maar ook irritatie. Dat laatste was zijns ondanks, moet ik er meteen bij zeggen, maar het staat ook niet helemaal los van hem. En als Kees vraagt om ‘woede over het vertrek van jongeren uit de kerken’ (ND 4 oktober), voel ik tegelijk verdriet opwellen over het vertrek van ouderen die kerkmuziek zoals van Kees niet kunnen verdragen. Maar daar gaat dit verhaal niet over; ik wil hier alleen maar dankbare dingen schrijven over alle kwaliteiten van muziek. Gemopperd wordt er al genoeg.

Opinie

meer ‘Opinie’

advertentie