*

Whisky-etiket

In een cursus consumentenmarketing heb ik ooit geleerd dat het voor bedrijven geen zin heeft om christenen in Nederland te onderscheiden van niet-christenen, want hun leefstijl is vrijwel identiek. Met twee uitzonderingen: ze geven meer aan goede doelen en ze drinken minder alcohol. Vorige week zaterdag heeft een drankproducent het toch gewaagd te adverteren in het Nederlands Dagblad. Niet met alcohol zelf, maar met een etiket: je kunt een whisky-etiket bestellen waar naam en foto van iemand op staan. Een geweldig idee. Als je in de winkel de fles koopt en dit etiket erop plakt, heb je het ideale persoonlijke kerstcadeau. Op een normaal whisky-etiket staat geen foto van een kankergezwel, verkeersslachtoffer of gemolesteerde hulpverlener. Maar nu ontdekt de ontvanger op de fles ineens zijn eigen naam en foto. In bevindelijke termen: hij wordt aan zichzelf ontdekt. De anonieme alcoholgebruiker krijgt een naam en een gezicht. Zo’n bijzondere fles doe je na gebruik niet in de glasbak, maar je zet hem in de woonkamer. Hij nodigt uit: meer, meer, meer. Dat had de marketeer al bedacht – verleiden om te doen wat je eigenlijk niet wilt. Maar de fles nodigt ook uit tot zelfreflectie: wie ben ik? Hoe word ik gezien? Hoe staat het met het ‘gij geheel niet anders’ op dit laatste onderscheidende levensgebied? <

Opinie

meer ‘Opinie’

advertentie