*

Wereldkerk en geschiedenis zijn duidelijk over homoseksualiteit

Het betoog van Jan de Visser dat homoseksualiteit niets te maken heeft met het belijden van de kerk (ND, 5 augustus) getuigt van naïviteit. Inderdaad: het woord ‘homoseksualiteit’ komt in de kerkelijke belijdenis niet voor. En dat is logisch, want zij weet het schriftgetuigenis achter zich. De ‘onkuisheid’ waar de Heidelbergse Catechismus over spreekt omvat alle vormen van seksueel gedrag buiten de relatie van man-vrouw in een huwelijk, dus ook homoseksueel gedrag. Het kost weinig moeite om tientallen voorbeelden te noemen uit de exegese van de kerk der eeuwen om dat te onderbouwen. Van kerkvaders tot reformatoren en velen na hen: ze zijn zonneklaar in hun afwijzen van de homoseksuele praxis. Niemand die erover dacht dat te moeten staven in een belijdenisgeschrift. Tot ver in de twintigste eeuw was dit de algemeen aanvaarde visie in de wereldkerk. Acceptatie van homoseksualiteit is een recent verschijnsel. Maar als we de ‘democratie van de geschiedenis’ mee laten spreken is snel duidelijk hoe de verhoudingen liggen. Om maar niet te spreken over de grote meerderheid van de wereldkerk waar deze mening nog steeds gedeeld wordt. De recent afgesloten Lambeth-conferentie van de Anglicaanse Kerk sprak daar weer boekdelen van.

Opinie

meer ‘Opinie’

advertentie