*

Kigali is nog ver als het gaat om mensenrechten


Rwanda mag het WK-wielrennen in 2025 organiseren in hoofdstad Kigali. Het artikel ‘Fietsgek Rwanda blij met komst van het WK’ (ND, 25 september) is daar erg positief over. Er wordt geen enkele kritische kanttekening geplaatst, terwijl deze keuze van de internationale wielerorganisatie UCI prima past in een rijtje met het WK-voetbal in Qatar en de Olympische Winterspelen in China, oftewel grote sportevenementen in landen die het niet zo nauw nemen met mensenrechten.
Is het naïviteit, desinteresse of laten we ongemakkelijke elementen liever weg? Na de genocide in 1994 willen we misschien erg graag positieve verhalen horen uit Rwanda. Maar het sluiten van de ogen voor de werkelijke situatie in het land lost niets op.
Jan Pronk was minister van Ontwikkelingssamenwerking tijdens de genocide. Hij heeft de verschrikkingen gezien en zich ingezet voor de wederopbouw van Rwanda. Recent heeft hij zich in een gesprek met EenVandaag (uitzending 18 september) zeer kritisch uitgelaten over het huidige bewind. Dat was naar aanleiding van de ontvoering en veroordeling van Paul Rusesabagina, de ‘held van Hotel Rwanda’. Volgens Pronk heeft hij geen eerlijk proces gehad. Rwanda heeft zich na de wederopbouw ontwikkeld tot een totalitaire staat waar mensenrechten worden geschonden. Er is geen onafhankelijke rechtspraak en processen zijn politieke processen geworden. Volgens mensenrechtenorganisatie Freedom House worden politieke tegenstanders door het bewind in Rwanda geïntimideerd, gearresteerd en soms zelfs vermoord.
De jacht op dissidenten reikt tot ver buiten de landsgrenzen en ook tot in Nederland. Rwandese statushouders die zich in het verleden kritisch hebben uitgelaten over de regering, dreigen door de IND te worden uitgezet op basis van dubieuze beschuldigingen door diezelfde regering. Het is duidelijk dat hun net als Paul Rusesabagina in Rwanda geen eerlijk proces wacht. De Nederlandse staat moet daarom zo snel mogelijk stoppen met het uitzetten van Rwandezen. Oud-minister Pronk heeft daar al toe opgeroepen.
Ik gun de Rwandezen hun WK-wielrennen, maar nog veel meer gun ik ze een land waar iedereen vrij kan leven zonder angst voor repressie en geweld vanuit de overheid. Om dat te bereiken is meer internationale druk nodig en een veel kritischere houding vanuit Nederland. <

Opinie

meer ‘Opinie’

advertentie