*

Het raakt me dat kinderen en jongeren steeds minder boeken lezen. Zo krijg je hen weer aan het lezen

Op een dag was ik, een jongen van een jaar of zeven, mijn moeder kwijt. Ik liep het hele huis door, riep haar naam, maar hoorde niets. Nu gebeurde dat wel vaker, en meestal ging ik dan gewoon maar weer spelen. Mijn moeder komt wel weer tevoorschijn, dacht ik dan, en dat was ook zo. Maar deze keer gaf ik niet op. Toen ik langs de wc liep om naar boven te gaan, hoorde ik iets. Geritsel? Ik bleef stilstaan. Zat mijn moeder op de wc? Nee, dat was niet logisch, want het licht in de wc was uit. Dat laatste kon ik weten omdat onze wc-deur een heus raam had, met een matglazen ruit. Ik keek eens goed naar de deur. Wat vreemd, het wc-slotje stond op rood … Licht uit maar deur wel op slot, er moest dus iemand zitten! ‘Mama, ben je daar?’ Er kwam geen antwoord. ‘Mama?!’ Ik hoorde eindelijk wat gehum dat klonk als de stem van mijn moeder. Toen begon ik mijn vraag te stellen, waar mijn jas was (nee, niet aan de kapstok) en de bal die ik gisteren nog had.

Opinie

meer ‘Opinie’