wapen
Commentaar

Motorrijders hebben een plaat voor de kop

Motorrijden is in potentie een prachtige hobby. Vooral voor wie deze aangename reiswijze met een nuttige bestemming verenigt. De motor is ideaal voor een mooie rit die je anders moederziel alleen in een saaie auto zou doorbrengen. Hij neemt minder asfalt in beslag, en weegt nog geen vijfde van een auto; de benzine- of elektromotor hoeft dus veel minder massa in beweging te brengen. En omdat hij op twee wielen rolt, eist een motor voortdurende concentratie van de berijder. Bellen, roken, appen of een beetje dommelen is er niet bij. Je bestuurt ‘m met al je zintuigen en je hele lijf. Motorrijders voelen in hun vezels hoe kwetsbaar ze zijn; ze kijken daarom vér vooruit, inspecteren steeds het wegdek en anticiperen op riskant gedrag van andere weggebruikers. Elke sufferd die jou over het hoofd ziet, kan je in levensgevaar brengen. Door die alerte rijstijl zijn ervaren motorrijders goede chauffeurs, ook als ze een auto of truck besturen.

Van al het leuke dat over motorrijden te zeggen valt, blijft weinig over als je ziet hoe de machines en hun gebruikers zich de afgelopen tijd hebben ontwikkeld. Veel motoren worden niet gebruikt om van A naar B te rijden, maar van A - met heel veel bochten, liefst door een verstild natuur- of cultuurlandschap - naar A. En terwijl het fysiek een compact apparaat is, neemt het akoestisch immens veel ruimte in beslag. Veel motoren hebben uitlaten die - met opzet! - meer lawaai maken dan nodig is. De berijder krijgt daar nota bene minder van mee dan de wijde omgeving: beschermd door een helm en vaak ook oordoppen, snelt hij z’n geluidscontour vooruit. Maar de wandelende of fietsende passant kan het herriespoor nog lange tijd volgen.

Het is ongewoon stil in ons intelligent vergrendelde landje: het gemiddelde geluidsniveau in de open lucht ligt 3 decibel lager dan normaal. Verstandige mensen gaan alleen voor het noodzakelijke de weg op. Om toch wat te bewegen, gezond te blijven en lente te proeven, wordt er relatief veel gefietst en gewandeld. Tegen dat verstilde, behoedzame decor gingen zondag talloze motorrijders de weg op om, soms in lint als een kudde olifanten, een bochtig landweggetje of rivierdijk af te raggen. In de helm gesloten met het vizier als plaat voor de kop, braaf met anderhalve meter vleugelslag, schijnbaar individualistisch en onafhankelijk, maar in wezen als dolle koeien tijdens de eerste weidegang. Op de smalle IJsselmeerdijk onder Enkhuizen hielden omwonenden een telling: ruim tweehonderd motoren in één uur. Een slimme sluiting was aan deze asocialen niet besteed. Onvermijdelijk is het daarom dat diverse veiligheidsregio's vanaf het komende paasweekeinde populaire routes afsluiten voor motoren. Eigen schuld.

Sjirk Kuijper


Meld u aan voor onze nieuwsbrief en lees dit artikel gratis

Vijf artikelen per maand gratis

Het belangrijkste nieuws in uw inbox

Duizenden mensen gingen u voor

Heeft u al een account? inloggen


Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze privacyverklaring en de algemene voorwaarden .

Commentaar

meer ‘Commentaar’