wapen
Commentaar

Aswoensdag

Steeds meer protestanten halen vanavond een askruisje. In een protestantse kerk, of in een rooms-katholieke. Sommige mede-protestanten ervaren het haast als een nieuwerwetsigheid, een gelovige mode. Maar vasten deed de kerk van meet af aan, en rituelen hoorden er altijd bij – totdat het protestantisme het monopolie op de geloofsoverdracht toekende aan de taal. In die zin is het askruisje een onbetaalde rekening van de Reformatie. Eigenlijk vullen alle teruggevonden rituelen het protestantse gat tussen de taligheid van de zondag en het activisme van de maandag. Elk kerkelijk ritueel is een ingetogen lichamelijkheid, een zachte actie die de band herstelt tussen hoofd en lichaam. Het is geloven met hart en huid.


Het halen van een askruisje markeert het begin van de vastenperiode. Het moment dat je als gelovige zegt dat je bereid bent een periode in te gaan van boete en inkeer, van 'kennis van je ellende', zou de Heidelberger catechismus zegge..


Dit citaat is trouwens 1500 jaar oud. Het is van Benedictus van Nursia (480-547) en werd onlangs in deze krant geciteerd door abt Gerard Mathij..

Rien van den Berg


Meld u aan voor onze nieuwsbrief en lees dit artikel gratis

Vijf artikelen per maand gratis

Het belangrijkste nieuws in uw inbox

Duizenden mensen gingen u voor

Heeft u al een account? inloggen


Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze privacyverklaring en de algemene voorwaarden .

Commentaar

meer ‘Commentaar’