20 november 2019 om 20:11

Nieuws Piet H.de Jong

Commentaar: waardering en geld voor ziekenhuispersoneel

Het is de herfst van wilde acties en stakingen. Na de niet onopgemerkt gebleven acties van boeren en bouwers op het Haagse Malieveld, kwam woensdag het ziekenhuispersoneel in actie. De ‘witte woede’ is groot. In tal van ziekenhuizen en poliklinieken werd een zondagsdienst gedraaid. Wat opviel was dat de patiënten die gepland stonden voor een operatie vooraf netjes werden geïnformeerd en afgebeld. En veel patiënten tonen begrip voor de verpleegkundigen. De actie is al met al relatief vriendelijk verlopen. Maar heeft het ook zin gehad?

De aandacht voor deze groep werkers in de zorg is er nu in elk geval. En dat is ook wat waard. Een van hun eisen is: meer waardering voor een vak dat iedereen belangrijk vindt en dat almaar ingewikkelder en zwaarder is geworden. Het begin van een oplossing is: erkenning van de waarde van hun werk. Zo zitten verpleegkundigen niet aan tafel met de ziekenhuisdirecties. Dat kan beter.

Patiënten die nu in het ziekenhuis belanden, mankeert vaak meer dan vroeger. Maar de bedoeling is dat zij zo snel mogelijk het ziekenhuis weer verlaten. Dat geeft extra werkdruk voor het personeel. Vanwege de toegenomen werkdruk hebben heel wat verpleegkundigen ontslag genomen. Een deel van hen keert terug als (deeltijd)zorg-zzp’er, tegen hogere kosten. Ook knelt het aan de kant van de opleiding. In de eerste twee jaar valt 40 procent van de hbo-v’ers uit. Terwijl er sprake is van een tekort aan personeel; een tekort dat de komende jaren schrikbarend snel oploopt.

Er is veel aan gelegen de onvrede bij het ziekenhuispersoneel op structurele wijze weg te nemen. Dat begint bij een betere waardering voor hun werk met een passend loon. Dat is ook nodig om te voorkomen dat nog meer verpleegkundigen het voor gezien houden. In vergelijking met andere hbo-opgeleiden hebben verpleegkundigen een inhaalslag te maken.

Tussen gerechtvaardigde eisen en het inwilligen daarvan zit nog wel een flinke kloof. Hoewel? De laatste weken kon het kabinet op verschillende fronten ­zomaar flinke potten geld aanspreken om de ergste nood te lenigen. Ad Melkert, voorzitter van de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen, hintte daar ook op. Hij vindt de eisen van de stakers terecht en kan zelf nog 100 miljoen bijplussen. Blijft over een gat van 200 miljoen. Dat is, binnen het totale zorgbudget van de ziekenhuizen van 19 miljard, niet eens zo veel. Als oud-minister weet Melkert hoe het werkt in politiek Den Haag. Misschien moet minister Bruno Bruins (Medische Zorg) toch nog eens goed kijken in de plooien van zijn begroting.