8 mei 2014 om 09:04

Nieuws Piet H. de Jong

Ruimer kinderpardon

Het asielbeleid moest humaner worden. Dat was de voorwaarde waaronder staatssecretaris Fred Teeven (VVD) als bewindsman verder mocht na de dramatische dood van de Rus Dolmatov, een asielzoeker die ten onrechte in Nederlandse detentie zat.

Ruim een jaar later doemt de vraag op of Teeven wel doet wat hij toen beloofde.

De bewindsman is verantwoordelijk voor de uitvoering van het zogeheten kinderpardon. In het regeerakkoord, dat VVD en PvdA in het najaar van 2012 sloten, is overeengekomen dat asielkinderen die minstens vijf jaar in Nederland woonachtig zijn, hier geworteld zijn, mogen blijven.

Teeven heeft die afspraak uitgevoerd en maakte in april de cijfers van het pardon aan de Kamer bekend. 675 kinderen en hun ouders kregen het felbegeerde bewijs van rechtmatig verblijf. Bijna evenveel kinderen werden afgewezen.

De reden waarom de staatssecretaris deze kinderen en hun ouders een plek in Nederland ontzegt, is twijfelachtig. Hij beroept zich op een regel uit het regeerakkoord, namelijk dat de asielkinderen die voor het kinderpardon in aanmerking komen onder rijkstoezicht moesten staan. Die formele regel pakt in de praktijk onrechtvaardig uit. Het protest tegen Teevens krenterige opstelling groeit snel. Dit keer niet alleen vanuit de PvdA, waar Sander Terphuis het verzet aanvoert. Ook brave burgemeesters die lid zijn van de VVD komen in actie. Neem burgemeester Hans Martijn Ostendorp van Bunnik, waar het Chinese jongetje Shenjun al acht jaar woont. Hij is in Odijk geboren. Toch krijgt Shenjun geen verblijfsvergunning omdat hij met zijn moeder vanuit een asielzoekerscentrum op straat werd gezet toen hij een halfjaar oud was. Een Nederlands echtpaar heeft zich over hen ontfermd. Zo waren ze onttrokken aan het toezicht van de rijksoverheid. Shenjun gaat naar school, heeft zwemles en is bekend bij de lokale overheid. Waarom hij niet onder het kinderpardon valt, is niet uit te leggen. Tientallen burgemeesters hebben, met steun van de VNG, een open brief gestuurd aan Teeven om deze kinderen niet de dupe te laten worden van een ondoordachte zin in het regeerakkoord.

Hun klemmende oproep kreeg gisteren steun van Kinderombudsman Marc Dullaert. Zoals een ombudsman betaamt is hij onvervaard. Vorige maand al schreef Dullaert een brief aan Teeven waarin hij opheldering vraagt over de onterechte inperking van het kinderpardon. Hij kreeg geen antwoord. De Kinderombudsman komt nu in opstand tegen een regeling die strijdt met het Kinderrechtenverdrag dat de VN in 1989 heeft opgesteld en waaraan Nederland is gebonden. Een zinnetje uit het regeerakkoord kan en mag de uitvoering van dat verdrag niet in de weg staan. De leden van de Tweede Kamer, ook als ze tot de regeringsfracties behoren, weten dus wat hun te doen staat. Als Teeven niet uit zichzelf een humaner asielbeleid wil voeren, moet hij daartoe gedwongen worden.