29 mei 2012 om 08:09

Nieuws Piet H. de Jong

Buitencategorie

Het debat, vandaag in de Tweede Kamer, over het Lenteakkoord, is van een buitencategorie. Om een paar redenen. Het is een debat over de inhoud van het begrotingspakket dat vijf partijen VVD, CDA, D66, GroenLinks en ChristenUnie voor 2013 hebben afgesproken. Bijna iedereen zal de gevolgen van dat pakket in de huishoudbeurs voelen.

Tegelijk is het debat, na dat van de vorige week, opnieuw een opmaat naar de verkiezingen. Goedkope campagneretoriek en inhoudelijke argumenten zullen zich al snel vermengen tot een licht ontvlambaar geheel. Dan komt het aan op politici die het hele verhaal kunnen en durven vertellen met het oog op het landsbelang. Anders zal de kiezer straks zijn stem als een genadeloze zeis hanteren.

Een voorbeeld van een politicus die campagneretoriek gebruikt is Geert Wilders. Tot vorige maand werd hij bij de Catshuissessies door VVD en CDA nog gezien als een serieuze onderhandelingspartner. Nu roept hij van alles, alsof hij het Catshuis nog nooit van binnen heeft gezien. Het tekent de roekeloze positie van een politicus die moeiteloos kan schuiven met zijn boemannen. Van moslims via de Griek naar de verschrikkelijke Europese Unie.

koopkrachteffecten

Aan de andere kant rukt SP-leider Emile Roemer op. Net als Wilders richt hij zijn pijlen op Europa. Het begrotingspakket 2013 is in de visie van Roemer bedoeld om het imago van Nederland bij Brussel op te poetsen. Tegen dit verbaal geweld, dat op de kiezersmarkt zijn duizenden verslaat, is een wervend verhaal nodig om de noodzakelijke maar pijnlijke maatregelen te verdedigen. Premier Rutte zal boven zichzelf moeten uitstijgen. Makkelijke praatjes uit het handboek positief denken volstaan niet langer.

En dan blijft er nog genoeg over om inhoudelijk de degens te kruisen. Dat die malle dierenpolititie verdwijnt is prima en dat er extra geld komt voor preventie in de zorg en palliatieve zorg is prachtig. De koopkrachteffecten worden na het aanvullend beleid, zoals zorgtoeslag en compensatie lage inkomens, relatief beperkt genoemd.

kritisch

Dat moge zo zijn voor de standaardkoopkrachtplaatjes, maar in een voetnoot wordt al verwezen naar het effect van het voorstel om het woon-werkverkeer te belasten, of het nu de auto, het ov of de fiets is. Dat kan een bijkomend negatief effect op de koopkracht hebben van 1,5procent gemiddeld. Concreet kan een forens met een modaal inkomen geconfronteerd worden met verhoogde maandlasten van meer dan honderd euro.

Deze fiscale maatregel valt onder de paragraaf vergroening van de economie. De gedachte erachter is dat de vervuiler (reiziger) betaalt. Die motivatie heeft een sterk theoretisch karakter omdat dichter bij het werk gaan wonen, nu de woningmarkt zo vast zit, geen optie is. In 1989 viel het kabinet-Lubbers III op het reiskostenforfait. De vijf partijen doen er verstandig aan dit deel uit hun pakket nog eens kritisch tegen het licht te houden.