Nieuws

Filosoferen over het concrete en tastbare

Op de verjaardagsfeestjes van zijn vrouw knoopte Richard Rorty, de op 8 juni overleden spraakmakende Amerikaanse filosoof, graag een groene schort om. Liever dan de grote denker uit te hangen, trad hij op als kelner. Liever dan over filosofie te praten, informeerde hij welke cocktail, welk hapje hij de gasten van zijn vrouw kon voorzetten. Het was een kleine illustratie, zeiden Rorty's collega's aan Stanford University, van zijn levenslange behoefte niet over ongrijpbare, tijdloze thema's te filosoferen, maar over het concrete en tastbare dat het menselijk leven bewoonbaar maakt.

Net als Hayden White, zijn buurman op de gang van Pigott Hall, was Richard McKay Rorty een nogal symbolische verschijning op de Stanfordse campus. Zijn leerstoel in de vergelijkende literatuurwetenschap stond aan het einde van een glansrijke carrière die was begonnen in de analytische filosofie, maar zich geleidelijk had gekeerd tegen de wijsbegeerte in haar moderne, westerse gedaante.

Zijn eerste belangrijke publicatie, The Linguistic Turn (1967), leek nog in het teken van het 'zekere weten' te staan. In het spoor van René Descartes en Immanuel Kant zocht deze verzameling essays naar deugdelijke fundamenten van menselijke kennis. Maar Rorty's argument dat alle kennis bemiddeld wordt door taal, was niet zo onschuldig. Hoe ziet de relatie tussen taal en werkelijkheid eruit,..


Meld u aan voor onze nieuwsbrief en lees dit artikel gratis

Vijf artikelen per maand gratis

Het belangrijkste nieuws in uw inbox

Duizenden mensen gingen u voor

Heeft u al een account? inloggen


Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze privacyverklaring en de algemene voorwaarden .

Commentaar

meer ‘Commentaar’