*

aangepast op 8 februari 2021 om 07:37

Vanaf 2023 betalen we statiegeld voor aluminium blikjes. Dat is geen dag te vroeg
Commentaar

Vanaf 2023 betalen we statiegeld voor aluminium blikjes. Dat is geen dag te vroeg

Tenzij een nieuwe coalitie keihard op de rem trapt en de wetgeving in z’n achteruit gooit, gaan we vanaf 2023 statiegeld betalen voor aluminium blikjes. Dat is geen dag te vroeg. Van alle verpakkingen waarin je fris en bier kunt kopen, is aluminium de ergste. Productie van de grondstof (uit bauxiet, de erts die aluminiumoxide bevat) vergt extreem veel energie. Gelukkig kan aluminium eindeloos omgesmolten en hergebruikt worden – maar dan moet de kringloop wel sluiten. Zolang aluminiumfolie, drankblikjes en chipszakken maar in de afvalverwerking belanden, komt het via steeds geavanceerdere processen van scheiding, zuivering en recycling wel in orde. Maar juist drank uit blik wordt vaak onderweg gedronken. En hoe de mens het in z’n botte hersens haalt is niet te bevatten – het gebeurt: automobilisten kieperen hun lege blik het raam uit.

Jarenlang heeft de frisdranken- en verpakkingsindustrie samen met de supermarkten gelobbyd tégen statiegeld. Tien jaar geleden wilde het kabinet-Rutte I het statiegeld op grote plastic flessen zelfs weer áfschaffen. Daar zat nog ergens een redelijke gedachte achter: juist kolossale pet-flessen belanden niet vaak als zwerfafval in de berm of de natuur. En hoe meer kunststof er ‘gewoon’ in de vuilniszak meekomt, hoe makkelijker afvalscheidingsinstallaties daaruit een substantiële stroom herbruikbaar kunststof plukken. De verpakkingsindustrie beloofde er zélf voor te zorgen dat ze hun flessen terugkregen. Saillant is dat van alle Kamerleden buiten de coalitie (VVD/CDA/PVV) destijds Stientje van Veldhoven (D66, huidig staatssecretaris) als enige welwillend meebewoog met deze redenering, waarmee het bedrijfsleven jarenlang een uitbreiding van het statiegeldsysteem traineerde. (Overigens werd er ook van de andere kant gelobbyd: Tomra, ‘s lands enige fabrikant van statiegeld-automaten, faciliteerde protestacties van de ChristenUnie vóór statiegeld.)

Statiegeld vergt dure apparatuur die de herkomst van een blikje registreert. Plus een nog kostbaarder administratie waarmee de prijs van inzameling wordt gedeclareerd bij de bron: de leverancier van het blikje. Het zijn die kosten, waartegen drankfabrikanten zich lang hebben verzet. Een verhoging van de kostprijs zal echter eenvoudig naar de klant verrekend worden.
Behalve de beruchte halveliters met Duits budgetbier, is drank uit blik doorgaans bepaald niet goedkoop. De consument heeft daar kennelijk geen moeite mee. De marktleider van energiedranken, hoofdsponsor van decadente sporten zoals de Formule 1, presteert het zelfs om bij de tankstations ruim 2 euro te vragen voor een paar slokken mierzoet vocht. Daar moet genoeg marge in zitten voor statiegeld plus inningskosten.

Commentaar

meer ‘Commentaar’

advertentie