*

We hebben zinnen met een punt nodig. Zodat we kunnen leven met de vraagtekens
Anita Zeldenrust is ouder van een gezinshuis, voor kinderen die (soms tijdelijk) niet thuis kunnen wonen. Zij schrijft iedere maand een colu
Column

We hebben zinnen met een punt nodig. Zodat we kunnen leven met de vraagtekens

Vandaag denk ik aan dat beschadigde kind. Ze was nog veel te jong om zo groot te moeten zijn. Een afwezige vader en een onvoorspelbare moeder. Een broertje dat ze onder haar hoede nam. Soms slapen in de buitenlucht. Onzekerheid of er vandaag wel eten is, of het geld al niet aan iets anders is opgegaan. En dan opeens die spannende reis naar dat vreemde land. Ongevraagd mee met een onbekende die vanaf dan je moeder wordt genoemd. Maar het land van de belofte bleek geen bevrijding voor haar, het werd juist een plaats van onderdrukking en angst. ‘Wie houdt nog van mij, waar hoor ik dan bij?’ Het bleef stil na die vragen. Haar uitzicht was weg, de hoop ging verloren. Dus bouwde zij een muur om zich heen als bescherming tegen al die vurige, pi..


Meld u aan voor onze nieuwsbrief en lees dit artikel gratis

Vier artikelen per maand gratis

Het belangrijkste nieuws in uw inbox

Heeft u al een account? Log in


Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze privacyverklaring en de algemene voorwaarden .

advertentie