*

Column

Zit er in deze crisis niet een oordeel over onze zelfgebouwde burchten van stoer gezang?

Goed beschouwd is het een vreemde oproep, in een - anonieme - advertentie in het Reformatorisch Dagblad. Door te zingen, eren we Gods heilige naam en daarom moeten we dat nu niet nalaten. En of God bekering wil geven aan hen die de lofzang verbieden. Ik mis in de discussie over corona en zingen de notie van het oordeel. We praten over wat we missen, maar niet over inkeer en dat gesprek is dringend nodig. Wat heeft het ons te zeggen, dat juist door zingen nu een levensgevaarlijk virus verspreid wordt?

Zit het niet eerder in het bevindelijke DNA om onszelf de vraag voor te houden: is dit dan wel de tijd voor het lofoffer, zijn wij misschien de ware offeranden vergeten: een gebroken geest en een verslagen hart?

En hoe gaat het in de rest van ..


Meld u aan voor onze nieuwsbrief en lees dit artikel gratis

Vier artikelen per maand gratis

Het belangrijkste nieuws in uw inbox

Heeft u al een account? Log in


Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze privacyverklaring en de algemene voorwaarden .

Columns

meer ‘Columns’