*

aangepast op 14 juli 2020 om 11:18

In het Reestdal is de tijd geen lineaalstreep van A naar B, maar als de vlucht van de vele ooievaars
Column

In het Reestdal is de tijd geen lineaalstreep van A naar B, maar als de vlucht van de vele ooievaars

Er zijn plekken in Nederland, en momenten, die je opeens iets doen voelen van de eeuwigheid. Bij Oud-Avereest heb je het Reestdal. Een smal pad voert je achter een begraafplaats langs en dan de wijde ruimte in: hup, bruggetje over, andere provincie in; het is een grensrivier.

De zon staat al lager, op de akkertjes ruisen boekweit en tarwe, je gaat als vanzelf met de hand door de gouden aren. Het doet denken aan een graanveld in de film Gladiator (2000), als de hoofdpersoon zich de dood van zijn ouders herinnert. Aan wat Jezus zegt over aren plukken op de sabbat. En het is een beeld van hoe het straks zal zijn: lopen door wuivend graan.

Komt het door het avondlicht en de roerloze, witte wolken, dat je iets voelt van andere dimensies? D..


Meld u aan voor onze nieuwsbrief en lees dit artikel gratis

Vier artikelen per maand gratis

Het belangrijkste nieuws in uw inbox

Heeft u al een account? Log in


Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze privacyverklaring en de algemene voorwaarden .

Columns

meer ‘Columns’

advertentie