Column

Misschien is ‘de kans’ voor de kerk in deze tijd wel een andere

‘Het is een kans voor de kerk’, zo lees ik al snel na de eerste crisissignalen. Met daarbij inspirerende verwijzingen naar de omgang van de vroege kerk met epidemieën. 'Juist nu moet de kerk "goed" doen.' En ook wij schieten in een actiemodus. Vijfduizend flyers worden in de buurt verspreid, de buurtmaaltijden gaan over in afhaal en worden opgeschroefd, voedselpakketten worden uitgedeeld en binnen een paar dagen melden zich zestig nieuwe vrijwilligers uit de buurt ‘om iets te doen’.

En niet alleen bij ons in de Spaarndammerbuurt. Overal in Nederland willen mensen helpen. Maakt niet uit met wat. Honden uitlaten, boodschappen doen en telefooncirkels voor eenzamen. Tuurlijk wordt er gehamsterd. Maar in crisis blijkt er achter de vernislaag van beschaving toch vooral heel wat medemenselijkheid schuil te gaan.

Toch bekruipt me in de dagen die volgen ook een ander gevoel. Want voor die eenzame buurman uit de straat waren de dagen al stil, ver voordat de crisis kwam. En voor het gezin van een paar blokken verderop waren de eindjes al moeilijk aan elkaar te knopen, al voordat de voedselbank tekorten had. En ondanks het enorme nieuwe aanbod aan vrijwilligers, blijkt het aantal hulpvragers bij diverse org..


Meld u aan voor onze nieuwsbrief en lees dit artikel gratis

Vijf artikelen per maand gratis

Het belangrijkste nieuws in uw inbox

Duizenden mensen gingen u voor

Heeft u al een account? inloggen


Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze privacyverklaring en de algemene voorwaarden .

Columns

meer ‘Columns’