Column Reina Wiskerke: Dat dit leed tijdelijk is, kan ik hem niet bijbrengen
Column

Column Reina Wiskerke: Dat dit leed tijdelijk is, kan ik hem niet bijbrengen

‘Het gaat een keer voorbij, jongen.’ Ik zeg het tegen mijn kat. In deze tijd van social distancing kunnen hij en ik elkaar geen kwaad doen. De kat kijkt me met grote ogen aan. Om zijn kop een aureool, mijn kleine heilige.

De werkelijkheid is prozaïscher. De lichtkrans die hem omgeeft, komt van de plastic kraag die hem belet aan zijn kop te krabben. Eén straatgevecht en een hoop ellende. Infectie in de wond, spoelen, spuitje, antibiotica, pillen. En als dit leed dan bijna geleden is, gaat hij aan zijn wond krabben … ‘Lekkere jongen ben je’, zeg ik dan.

De plastic kraag mag een probaat middel zijn, het ding legt z’n doen en laten lam. Hij kan niet door het kattenluikje. Naar buiten gaan is sowieso geen goed idee: hij zal met zijn kraag in de struiken blijven hangen. In huis belet de kap hem zijn vaste routes te lopen, die altijd via smalle doorgangetjes gaan. Een volle kast inspecteren, waar hij zich anders behendig in wurmt, is er ook niet..


Meld u aan voor onze nieuwsbrief en lees dit artikel gratis

Vijf artikelen per maand gratis

Het belangrijkste nieuws in uw inbox

Duizenden mensen gingen u voor

Heeft u al een account? inloggen


Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze privacyverklaring en de algemene voorwaarden .

Columns

meer ‘Columns’