10 juli 2014 om 10:12

Nieuws Liesbeth Goedbloed

Sabbatsjaar

Na zes jaar snoeien, spitten, wieden, zaaien en oogsten ben ik toe aan een sabbatsjaar. Maar ik ben een kind van mijn tijd en voor sabbatsjaren heb ik echt geen tijd.

Ook dit zevende jaar wil ik van de eerste tot de laatste dag benutten, de levensbeker tot de bodem leegdrinken, de akker tot de rand leegoogsten. Als het zevende tuinjaar aanbreekt, wil je even niets liever dan liggen, braak liggen.

Tof idee dus: zon sabbatsjaar van zalig niksen en heilig luieren. Ik ga er toch gewoon aan toegeven. Niet dat ik het kan opbrengen om helemaal niets te doen. Het ergste onkruid wordt gewied, de wildste wildgroei wordt gesnoeid en als iemand zo vriendelijk is om tomatenplantjes op mijn stoep achter te laten, dan plant ik die wel uit. Maar voor de rest is het een kwestie van Gods water over Gods akker laten lopen en toekijken hoe Oost-Indische kers en klaproos de tuin overnemen.

Het enige wat echt inspanning vereist is het onderdrukken van mijn werkdriften! Maar ik blijk sterker dan mezelf en blijf zitten waar ik zit. Ik sta alleen van mijn tuinbankje op om dingen te doen die niet direct zinvol zijn. Gisteravond heb ik kappertjes uit eigen tuin gemaakt een ideaal recept voor sabbatsjarigen. Ik pluk de zaadjes van de woekerende Oost-Indische kers, was en droog ze en doe ze in een schone jampot. Takje tijm en dragon erbij, kruidnagels en jeneverbessen erbij, witte-wijnazijn er overheen, deksel erop en ik kan op mijn tuinbankje gaan zitten wachten tot mijn kappertjes klaar zijn. Over acht weken.

Columns

meer ‘Columns’