5 februari 2014 om 16:19

Nieuws Jan van Dijkenhuisarts van Dijke..

Hemels

Voor mij is geloof iets vanzelfsprekends. Dat wil zeggen: het feit dat God bestaat, is voor mij geen punt van twijfel. Veel meer gaat het er in mijn leven om: welke plaats geef ik Hem, en hoe is dat zichtbaar voor anderen? Toen ik als student geneeskunde gaandeweg meer verantwoordelijkheid ging dragen eerst als coassistent, later als dokter werd dat eigenlijk steeds lastiger.

In 2004 was ik net in het tweede jaar van mijn huisartsopleiding. Via een wonderlijke route kwam ik in Noord-Duitsland op een Europese conferentie terecht van ICMDA: International Christian Medical and Dental Association. Een organisatie die ik niet kende, maar het thema en de inhoud van de conferentie leken me wel interessant.

evenwicht

Het bijwonen van de conferentie zou mijn leven gaan veranderen. Voorafgaand aan de eigenlijke conferentie was er een pre conference voor studenten en jonge dokters. De eerste avond was het al raak: de hoofdlezing ging over de uitdagingen van een pas afgestudeerde dokter. Onder andere: het leren omgaan met het dragen van een (grote) verantwoordelijkheid; lange dagen en onregelmatige diensten; op zondag óf aan het werk óf te moe om naar de kerk te gaan In dat drukke leven moet het eigen geestelijk leven ook nog gezond gehouden worden.

Het liefst met invloed op de omgeving Die lezing ging over mij! Ik voelde me erkend in mijn worsteling hoe ik mijn leven zou moeten combineren met een goede spirituele vitaliteit, en alleen al dat enkele feit bemoedigde me. Hoe zou het me gaan lukken om een goed evenwicht te vinden en in balans te blijven, dicht bij mezelf en bij God te blijven?

worstelingen

In de dagen erna ontmoette ik veel studenten en jonge dokters uit andere Europese landen. Er waren natuurlijk veel Duitsers. Maar er was ook een grote groep Roemenen, studenten uit Wit-Rusland en de Oekraïne, die allemaal zon 1.500 kilometer per bus hadden afgelegd over motivatie gesproken!

Het voelde alsof ik een voorproefje op de hemel beleefde. Broers en zussen met een totaal verschillende achtergrond, maar samen gemotiveerd om God te dienen. En niet alleen als dokter, maar ook persoonlijk. Ik heb veel geleerd van deze mensen, en ontdekt dat de omstandigheden heel verschillend kunnen zijn, maar de worstelingen zo herkenbaar.

bemoedigen

Sinds 2004 heb ik het voorrecht gehad een aantal conferenties mee te maken, ver weg en dichterbij. Deze zomer hopen we het vijftiende ICMDA World Congress in Rotterdam meemaken. Ik zie ernaar uit mijn familieleden weer te zien, elkaar te bemoedigen, en God de plaats te geven die Hij verdient.