1 oktober 2013 om 10:28

Nieuws Elbert Dijkgraaf

Geplukte gezinnen

Pap, mn laarzen zijn stuk. Kunnen we zaterdag nieuwe kopen? Heb je de schoolboeken al betaald?

Waren we deze maand écht 50 euro aan luiers kwijt?Overal zie je gezinnen worstelen om uit te komen met hun budget. Ze staan onder druk. Zonder dat het kabinet met maatregelen komt, is dat al een feit.

Tegelijk moeten we beseffen dat geld niet alles is. Dus laten we ons daar niet op blindstaren. In gezinnen moet het gaan om het dienen van Jezus Christus. Maar daarmee ben je er niet. De Bijbel zegt ons ook dat de arbeider zijn loon waard is. Het vreemdeling zijn op deze aarde mag niet uitgeruild worden tegen gezonde gezinspolitiek. Een christenpoliticus heeft oog voor beide.

belasting

Toch is er aanleiding even te kijken naar de gezinsportemonnee . Opnieuw stelt het kabinet lastenverzwaringen voor. De belastingen stijgen en de belastingvoordelen nemen af. En dat komt boven op al stijgende lasten, bezuinigingen op kinderbijslag en het verdwijnen van de gratis schoolboeken. Om niet meer te noemen. De regering heeft uitgerekend wat dat allemaal kost en concludeert: het valt wel mee. Maar daarbij gaat ze uit van een gezin van twee kinderen. Voor de 420.000 gezinnen met drie of meer kinderen pakt het veel forser uit. Dan kun je zomaar 2500 euro minder overhouden.

Voor eenverdieners zijn de plannen het meest pijnlijk. Het verschil in belastingen tussen een- en tweeverdieners is al groot. Dat heeft een eenvoudige oorzaak: de overheid vindt het zo belangrijk om mensen op de arbeidsmarkt te duwen, dat het principe van eerlijke belasting ervoor opgeofferd wordt.

afgod

Een hoofdprincipe van het fiscaal recht is dat de overheid inkomen nodig voor primaire levensbehoeften niet mag belasten. Je moet een brug ook niet belasten voordat hij zijn eigen gewicht kan dragen. Bij het heffen van belasting moet de overheid dus rekening houden met de gezinsgrootte. Daarom moet er een vast bedrag zijn waarover geen belasting wordt geheven voor elk persoon in het gezin. Concreet heb je dan een heffingskorting nodig voor elke partner en kinderbijslag voor elk kind. Daar kun je niet zomaar op bezuinigen, maar het wordt tóch gedaan.

Omdat men het belang van het gezin uit het oog verloren is. Alsof alleen betaalde arbeid gelukkig maakt. Alsof mensen onder druk zetten om naar de arbeidsmarkt te gaan het hoogste goed is. Het lijkt wel alsof er in Den Haag een altaar staat met daarop de letters arbeidsparticipatie. Wij geloven niet in deze afgod. Geef ons maar een robuust fiscaal stelsel waarbij niet de overheid, maar mensen zelf bepalen of en hoeveel ze werken.

crisis

De lasten stijgen voor gezinnen. Wie denkt dan ga ik wel meer werken of ik zorg dat ik carrière maak komt bedrogen uit. Door alle inkomensafhankelijke regelingen gaan veel mensen 7 procent extra inleveren van elke extra verdiende euro. Vanaf 55.000 euro wordt het percentage zelfs 59 procent. En dan hou ik niet eens rekening met allerlei andere inkomensafhankelijke regelingen.

Als het kabinetsbeleid doorgaat zijn bijvoorbeeld de volgende regelingen inkomensafhankelijk: de zorgtoeslag, de huurtoeslag, eigen bijdragen in de zorg, de studiefinanciering, het kindgebonden budget, de algemene heffingskorting en de arbeidskorting. Daardoor kunnen situaties ontstaan waardoor je 80 of zelfs 90 procent van elke extra verdiende euro inlevert. Als arbeider ben je dan je loon wel waard, maar je moet het vervolgens wel inleveren. Dat is een slechte zaak. Zo ontmoedig je mensen hun bijdrage te leveren om uit de crisis te komen.

trendbreuk

Het roer moet om. Het bijschaven van een regeling hier en daar helpt niet om een gezinsvriendelijk beleid te krijgen. De stapeling van gezinsonvriendelijke maatregelen leidt tot een hoogte die niet makkelijk overbrugbaar is. Daarom is er een forse draai nodig.

Minder lasten voor gezinnen, een eerlijke verdeling tussen een- en tweeverdieners en een belastingsysteem waarbij mensen minstens de helft van elke extra verdiende euro zelf mogen houden. Ze hebben het immers ook zelf verdiend. Een trendbreuk zal nodig zijn, wil de SGP kunnen instemmen met de plannen van het kabinet.

Prof. dr. Elbert Dijkgraaf is Tweede Kamerlid voor de SGP. Hij schrijft op deze plaats iedere zes weken een column.

Columns

meer ‘Columns’