Nieuws

Weer een pad erbij

Hoe meer zielen, hoe meer vreugd! Dat geldt zeker in de tuin. En als ik het theologische vraagstuk omzeil of insecten bezielde wezens zijn of dat ze het zonder ziel moeten rooien, kan ik niet anders dan met vreugde vaststellen dat onze tuin hoe langer hoe bezielder wordt.

Ooit was het een grindwoestenij en dé ontmoetingsplaats voor behoeftige buurtkatten, maar inmiddels is de tuin een lustoord voor mieren en slakken. Zette ik een jaar terug een schop in de grond, dan kwam ik geen levende ziel tegen, maar nu levert één schop grond al snel een stuk of drie wormen op en ik hoef maar een blad op te tillen en het blijkt daaronder een komen en gaan van spinnen, kevers..

Ik heb zelfs al een paar grotere tuinbewoners gesignaleerd. In de voortuin ontdekte ik onder de vrouwenmantel een paddenholletje. In de achtertuin woonde er al één die we zo nu en dan achter een paar blokken hout hoorden rondscharrelen. Nu nog een paar muizen, wat extra merels en mezen, een egeltje en één of twee roofvogels om het muizenbestand gezond te houden en we zitten qua biodiversitei..


Meld u aan voor onze nieuwsbrief en lees dit artikel gratis

Vijf artikelen per maand gratis

Het belangrijkste nieuws in je inbox

Duizenden mensen gingen je voor

Heeft u al een account? inloggen


Bij het aanmelden ga je akkoord met onze privacyverklaring en de algemene voorwaarden .

Columns

meer ‘Columns’