23 juni 2012 om 08:39

Nieuws Nelly van Kampendocente aan een theol..

Sporen van het koninkrijk 23/6/2012: Nelly van Kampen

Alleen wie echt gelooft, ervaart in datgeloof ook crisis

Onlangs is een kerk afgebrand in Bogor, Indonesië; het was niet de eerste kerk die dit overkwam en te vrezen valt dat het ook de laatste niet zal zijn. Een rechtszaak leverde niets op. De gemeente werd in het gelijk gesteld, maar het maakte geen enkel verschil. De kerk is weg. Dwi Maria uit Jakarta maakt vanuit dit verhaal duidelijk hoe Indonesische christenen in hun situatie de klaagpsalmen ontdekken.

Klaagpsalmen zijn niet gangbaar, zo vertelt ze. Ze kan zich niet herinneren er ooit een preek over te hebben gehoord. Klagen werd gezien als gebrek aan geloof. Op een of andere manier werd er altijd van uitgegaan dat geloof vrede en kalmte geeft en dat gelovige mensen optimistisch en positief in het leven staan.

loyaliteit

Derhalve waren de klaagpsalmen niet populair. Maar de ervaringen van vervolging en onrecht maken eerlijk. Het zijn ervaringen die brandende vragen oproepen: wat is God ver weg! Is Hij er wel? Waarom helpt Hij ons niet? Wandelen met God betekent wandelen door de realiteit van een wereld, getekend door lijden en teleurstelling. En dan eerlijk zijn voor God, dat is wat de klaagpsalmen doen.

Alleen wie echt gelooft, ervaart in dat geloof ook crisis. Het tegengestelde van geloof is niet twijfel, frustratie of klacht, maar oppervlakkig ongeloof. Gaat het in geestelijk opzicht goed met de Indonesische kerk? Nee. Er zijn mensen die hun geloof en loyaliteit aan Christus opgeven om aan vervolging te ontkomen. Het gaat niet goed.

eerlijkheid

Als het kwaad zich breed maakt en God lijkt je te negeren, en mensen houden het niet vol op de weg achter Jezus en het kwaad wint zichtbaar, dan blijft alleen de klacht maar over. Dan vind je je leven in de psalmen die zich bewegen van klacht naar jubel, maar ook van jubel naar klacht. Dwi Maria noemt Psalm 12 als voorbeeld van die dubbele beweging.

We lezen hem samen: Behoud, o Heer! Want de getrouwen zijn weinig... Ik zal opstaan, zegt de Heer Maar aan het eind van de psalm gaan de boosdoeners nog steeds hun gang en maakt de gemeenheid zich breed. Deze psalm loopt niet goed af en dan komen God en verdriet bij elkaar. De klacht is de ultieme eerlijkheid in het persoonlijk geloof. Om te klagen moet je lef hebben!

uitkomst

Dwi Maria benadrukt dat de klacht ook een publieke functie heeft. De gezamenlijke klacht tot God geeft stem aan het verlangen naar recht, ook tegenover de wereld. Door de gezamenlijke klacht blijft het verlangen naar sociale gerechtigheid niet opgesloten binnen de deuren van het privé-domein van de kerk, maar komt het naar buiten.

In de gezamenlijke en publieke klacht tot God met de psalmen mee ziet Dwi Maria een belangrijk aspect van het getuigenis naar de wereld. Zo is God: Hij verbergt zich. Zo is God: Wij blijven tot Hem roepen, op Hem hopen. De kerk in Bogor is afgebrand. Er is geen helpen aan. Mensen keren zich af van Jezus om hun hachje te redden. Er is niemand die uitkomst geeft.

Niemand?

Doe mij recht o God, bepleit Gij mijn zaak.

Laat komen, Heer, uw Rijk.