8 juni 2016 om 03:00

Nieuws Neel Frens

Vakantie

‘Mam, waar gaan we heen op vakantie?’ ‘Weet ik nog niet’, antwoord ik het Frensje tamelijk kribbig. Dit jaar heb ik het wel op het allerlaatste moment aan laten komen. De weken staan al wel vast, want dat moet van de supermarkt waar hij vakken vult, maandenlang van tevoren doorgegeven worden. Daar was ik ook al ontstemd over; moet een grootgrutter bepalen welke weken wij weggaan? Toch was het wel een goed idee die weken vast te zetten, want andere Frensjes moeten natuurlijk ook vrij vragen. Uit huis gaan is leuk, maar wel graag nog mee op vakantie, mam. Niet iedereen kan de volledige tijd mee, maar tijdens de overlap zit je toch met zo veel mensen dat een 6-persoonshuisje niet volstaat. ‘Ga maar op de grond liggen’, zou ik dan moeten zeggen. Maar zo’n moeder ben ik niet. Ik ben een zacht eitje als het erop aankomt het de Frensjes naar de zin te maken.

‘Gaan we soms kamperen?’, vraagt het Frensje nu hoopvol. ‘Huisjes zijn vast niet meer te krijgen en overal kun je compleet ingerichte tenten huren.’ ‘Kamperen?’ zeg ik. ‘Ben je helemaal gek geworden? Drie weken primitief doen zonder privacy en koken in kabouterpannetjes? Wil je me soms krankzinnig hebben?’ vraag ik dreigend. ‘Bovendien: er is niets vrijbuiterigs aan. Weet je dat je goeie campings op zijn minst een half jaar van tevoren moet reserveren? Als je dat niet doet, kom je op het trekkersveld terecht waar je gek wordt van het komen en gaan dag en nacht. ‘Ja, rustig maar mam’, zegt hij bezwerend. ‘Het hoeft al niet meer. Maar we gaan toch wel naar het buitenland?’, vraagt hij nu wat benauwd. ‘Maak je geen zorgen, we gaan zeker naar het buitenland, maar omdat het een gaan en komen is van de andere Frensjes, moet het wel bereikbaar blijven.’ ‘Dan gaan we zeker niet naar Amerika?’ Een vurige wens van hem. ‘Dat denk ik niet’, antwoord ik droogjes.

‘Kijk eens wat ik hier zie!’, roep ik ineens enthousiast. Ik heb alle vakantiebijlages van diverse kranten bewaard. Ik zwaai met een luxe bijlage. ‘Luister. Hier heb ik het nieuwste van het nieuwste; een offline vakantie.’ Ik citeer de ronkende tekst: ‘Een stiltevakantie is de nieuwe luxe. In alle rust en zonder bereik genieten van de natuur! Er is geen wifi en geen ontvangst voor telefoongesprekken mogelijk. Ervaar hier de rust van vroeger!’ Het is flink duur, zo’n huisje huren met stilte ergens in Duitsland, maar dan heb je ook wat. ‘Wat denk je ervan, knul?’ ‘Wat? Een offline vakantie?’ Hij gilt bijna en trekt wit weg. ‘Dat kan niet mam! Hoe moeten mijn vrienden anders weten waar ik ben? Dan weten ze totaal niet waarheen!’

Columns

meer ‘Columns’