3 november 2018 om 03:00

Nieuws -

Kruimeldief: Je bent niet vergeten

Wat kosten vijf ?mussen? Bijna niets. Toch wordt er niet één door God vergeten. (Lucas 12 vers 6)

Stel dat in Zondag 10 van de Heidelbergse catechismus stond ‘dat wij in vruchtbare en onvruchtbare jaren, eten en drinken, gezondheid en ziekte, rijkdom en armoede, ja in alle dingen, niet uit Gods Vaderhand vallen’, zou dat geen misverstaan hebben voorkomen? Nu staat er dat ook alle mogelijke ellende ons niet bij toeval, maar uit zijn Vaderhand ten deel valt.

Valt er geen mus dood neer zonder dat onze Vader het wíl, of zonder dat Hij ervan wéét? In Matteüs 10 staat, letterlijk vertaald, ‘zonder jullie Vader’ (zie Kruimeldief van 20 oktober). Woordenboeken en commentaren vullen verschillend aan. Je komt zowel de mogelijkheid ‘willen én weten’ als de mogelijkheid ‘willen óf weten’ tegen. Een wezenlijk verschil. Wil God dat jij wordt gemarteld? Nee. Bedoelde Jezus: jullie Vader wil dat jullie vervolging en lijden accepteren? Een opdracht in plaats van troost? Vreemd in deze context. Zegt Jezus: jullie Vader weet ervan wanneer jullie worden vervolgd, dan biedt dat wel degelijk troost. Ik lijk in deze cel godvergeten weg te teren, maar dat is niet zo. Ik ben niet ‘godvergeten’, mijn Vader is me niet uit het oog verloren. Ook in deze misère ben ik in zijn hand. En – wanneer je de sprong van geloofsvervolging naar ziekte en ander groot leed mag maken (realiseert u zich dat dat een sprong is!) – dan is de wetenschap ‘Je Vader wil dat je de dood van je kindje accepteert’ een kille en een andere boodschap dan ‘Je Vader weet van je intense verdriet en houdt je ook nu in zijn hand’.

In Matteüs 10 voorspelt Jezus zijn leerlingen een zware toekomst. Ze gaan, eerst binnen Israël, later wereldwijd, met geweldig nieuws op pad. Maar Hij voorspelt arrestaties, rechtszaken, geseling en haat. En toch: bang hoeven ze niet te zijn (vers 28 en 31). Waarom niet? Omdat het de wil van hun Vader is dat ze geselingen en haat accepteren? Dat wringt. Wanneer ik tegen iemand zeg dat hij niet bang hoeft te zijn, heb ik daar een reden voor: pap is sterker dan het monster, de geallieerden komen ons bevrijden, de muren van de schuilkelder zijn sterk. Hier: jullie Vader in de hemel verliest je niet uit zijn oog. Er kan geen musje dood neervallen zonder dat Hij het ziet. Jullie zijn veel kostbaarder dan een hele zwerm mussen. Denk dus niet dat je Vader jullie uit het oog heeft verloren, dat je godvergeten bent. Dat geeft moed en troost. ‘Je hoeft niet bang te zijn’ is niet ‘Je mag niet bang zijn’.

Ik gebruik bewust een paar keer het woord ‘godvergeten’. Matteüs 10 kent namelijk een parallel. In Lucas 12 vers 6 staat in hetzelfde verband van toekomstige vervolging van de leerlingen: ‘Wat kosten vijf ?mussen? Bijna niets. Toch wordt er niet één door God vergeten.’ Vergeten! Hier ontbreekt het bij Matteüs missende werkwoord niet. En Lucas reikt ons precies het werkwoord aan dat je verwacht: vergeten. Als je wordt vervolgd, bedenk dan: ik word niet vergeten, ik val niet uit Gods hand. Kan Zondag 10 genuanceerder?

Columns

meer ‘Columns’