Nieuws

Sporen van het koninkrijk: Alsof ik met de doden leef

Vorige week trok ik ze weer voor het eerst deze herfst aan: de leren handschoenen van mijn oma. Een erfenisje. En met een glimlach om mijn herinneringen aan haar realiseerde ik mij hoe fijn het is om haar handschoenen te dragen. Ik hoop dat ze nog lang mee gaan.

Afgelopen week was het drie jaar geleden dat een vriendin overleed. Ik draag een aantal van haar sjaaltjes en jasjes.

Als ik de twee jongste zonen naar bed breng, dan benoem ik dat regelmatig: hoe bijzonder het is dat mijn kinderen slapen in de bedden die mijn opa gemaakt heeft voor mij en mijn zusje. Bedden van woongiganten sneuvelden, maar de bedden die mijn opa maakte – die lijken onverwoestbaar.


Meld u aan voor onze nieuwsbrief en lees dit artikel gratis

Vijf artikelen per maand gratis

Het belangrijkste nieuws in uw inbox

Duizenden mensen gingen u voor

Heeft u al een account? inloggen


Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze privacyverklaring en de algemene voorwaarden .

Columns

meer ‘Columns’