10 januari 2019 om 03:00
Luister naar

Column: Wij weten dus niet waar we met vakantie heen moeten

Ik geef het meteen toe; het is nogal een luxeprobleem: wij weten in huize Zwartbol niet waar we in de zomervakantie naartoe willen. Ja, we vinden allemaal wel wát leuk, maar iedereen vindt wat anders. En dan zijn we nog maar met z’n vieren. Hoe gaat dat in grotere gezinnen? Ik bewonder ze nu nog meer dan ik al deed. Of is daar de democratie afgeschaft?

Om niet de indruk te wekken dat we iets voorkoken en geen ruimte bieden voor inspraak, zaten we dus op een gegeven moment met Google Maps voor onze snufferd. Roept u maar! Inzoomen (‘Hoe ver is dat van het strand?!’) en zó ver uitzoomen dat je uitzicht hebt op de hele wereldbol. Ja, die beperking geldt dan weer wel. We houden het bij planeet Aarde.

Vorig jaar wilde de een niet naar Noorwegen (te koud), de ander niet naar Corsica (te warm). Het werd Zwitserland. Dat land staat tenslotte al heel lang bekend als een neutrale staat. Ideaal vakantieland dus.

Maar goed, die bergen hebben we nu dus gezien. Hoog tijd voor iets anders. Lapland, Niagara-watervallen, Zuid-Afrika, Estland, IJsland, Texel, Spanje, Slovenië. Allemaal genoemd.

Ik lees alvast wat over de Vakantiebeurs, die vandaag begint. Dé vakantie van dit jaar wordt de detourvakantie, lees ik. Nee, niet ‘de toervakantie’. Dat zou veel te gewoon klinken. ‘Detour’ is Engels voor ‘omleiding’ of ‘omweg’. Weg van de massa. En als we dat dan allemaal gaan doen? Nou ja, laat maar zitten. Maak het niet moeilijker dan het al is. Een detourvakantie is via een al dan niet bewust gekozen omweg op je bestemming aankomen. Schijnt te ontspannen. Nou, laat me dit zeggen: als je dan eenmaal een vakantiebestemming hebt gevonden, zou ik dit gezinnen met kinderen niet aanraden (‘Zijn we er al?’). Als er iets is waar ze ongemakkelijk van worden, dan is het omrijden, wat voor hen hetzelfde is als verkeerd rijden – ‘Hoezo is deze route mooier; u ziet toch dat de navi aangeeft dat we verkeerd rijden!’

Dus áls je eenmaal iets gevonden hebt, ga er dan zo snel en zo rechtstreeks mogelijk heen. Voordat iemand zich bedenkt.

Mail de redactie
Mail de redactie
Heeft u een tip over dit onderwerp, ziet u een spelfout of feitelijke onjuistheid? We stellen het zeer op prijs als u ons daarover een bericht stuurt.
Afbeelding

Bij herdenkingen helpt het mij te denken aan één naam in het bijzonder en die te koesteren

Hij dook onder in Lunteren, Bernhard Hellmann uit Wenen, maar overleefde de oorlog niet. Hij was bevriend met Konrad Lorenz, de latere Nobelprijswinnaar. Ooit bouwden ze samen aquaria.

Afbeelding

Als er in de kerk geen ruimte voor twijfel is, waar moeten zoekers dan naar toe?

Ga je er in de kerk vanuit dat de mensen om je heen hetzelfde geloven als jij? Misschien is het verstandiger het eens te vragen. Want niet iedereen in de kerk is altijd even gelovig of gelooft. Dat mag, juist in de kerk.

Afbeelding

De Taliban beweren de 'ware' uitleg van de sharia in te voeren - waarom geldt die dan niet voor hun eigen dochters?

Er is weinig hoop voor Afghanistan, nu vrouwen er in afzondering moeten leven en niet naar school mogen. Maar waarom zitten dochters van de Afghaanse regeringswoordvoerder wél op school, in Qatar?, vraagt Sahar Noor.

Afbeelding

We zijn verleerd te vechten voor democratie en we zijn decadent geworden

Dat er gevochten moet worden om een democratie te verdedigen, was eerder onvoorstelbaar voor de meeste generaties in Europa, schrijft Henk den Uijl.

Afbeelding

Koffie met twee Russen. 'Ik check nog even of ik wel de goede zin uit mijn geheugen viste. Gods zegen, toch?'

In een koffietentje in India heeft Paulien Vervoorn een bijzondere ontmoeting met een Russisch stel. 'Wij wonen in Moskou en merken niks. Maar het woord oorlog mogen we niet noemen, want volgens de media ís er geen oorlog'

Afbeelding

Het woelen van de geschiedenis verandert de blik van Nederlanders op de Holocaust

Reina Wiskerke verlangt geregeld naar een toestand waarin de Tweede Wereldoorlog en de Holocaust onaangetaste ijkpunten zijn voor moreel handelen. Maar heimwee naar het verleden helpt niet verder.

Afbeelding

Wie er in het voetbalstadion zitten? Kinderzieltjes met 'daddy issues'

Voetbal is emotie. Dat ervaart Rinke Verkerk als ze het tafereeltje voor de tv beziet. Job, haar man, zit vol in de wedstrijd; dan is hij boos, onbereikbaar en dan extatisch. De kinderen kijken hem verbaasd aan: wie is deze man?

Afbeelding

De lof voor Segers is huiswerk voor journalisten. 'Praten over christelijke politiek als folklore'

Journalisten die verveeld de politiek duiden, dat heeft een keerzijde, vindt socioloog Wim Dekker. 'Het haalt de angel uit de politiek. Het gaat niet meer over recht of gerechtigheid maar over kleinmenselijk geneuzel.'

Afbeelding

Engelse dorpskerken, sfeervoller wordt het niet. Maar hoe houd je ze warm?

Met de trein reis ik over de zeebodem naar Engeland, via de Kanaaltunnel. Reisdoel is een dorpje in Sussex, met uitzicht op het Kanaal. De dorpskerk daar is een scheef en oud kavalje.