10 januari 2019 om 03:00
Luister naar

Column: Wij weten dus niet waar we met vakantie heen moeten

Ik geef het meteen toe; het is nogal een luxeprobleem: wij weten in huize Zwartbol niet waar we in de zomervakantie naartoe willen. Ja, we vinden allemaal wel wát leuk, maar iedereen vindt wat anders. En dan zijn we nog maar met z’n vieren. Hoe gaat dat in grotere gezinnen? Ik bewonder ze nu nog meer dan ik al deed. Of is daar de democratie afgeschaft?

Om niet de indruk te wekken dat we iets voorkoken en geen ruimte bieden voor inspraak, zaten we dus op een gegeven moment met Google Maps voor onze snufferd. Roept u maar! Inzoomen (‘Hoe ver is dat van het strand?!’) en zó ver uitzoomen dat je uitzicht hebt op de hele wereldbol. Ja, die beperking geldt dan weer wel. We houden het bij planeet Aarde.

Vorig jaar wilde de een niet naar Noorwegen (te koud), de ander niet naar Corsica (te warm). Het werd Zwitserland. Dat land staat tenslotte al heel lang bekend als een neutrale staat. Ideaal vakantieland dus.

Maar goed, die bergen hebben we nu dus gezien. Hoog tijd voor iets anders. Lapland, Niagara-watervallen, Zuid-Afrika, Estland, IJsland, Texel, Spanje, Slovenië. Allemaal genoemd.

Ik lees alvast wat over de Vakantiebeurs, die vandaag begint. Dé vakantie van dit jaar wordt de detourvakantie, lees ik. Nee, niet ‘de toervakantie’. Dat zou veel te gewoon klinken. ‘Detour’ is Engels voor ‘omleiding’ of ‘omweg’. Weg van de massa. En als we dat dan allemaal gaan doen? Nou ja, laat maar zitten. Maak het niet moeilijker dan het al is. Een detourvakantie is via een al dan niet bewust gekozen omweg op je bestemming aankomen. Schijnt te ontspannen. Nou, laat me dit zeggen: als je dan eenmaal een vakantiebestemming hebt gevonden, zou ik dit gezinnen met kinderen niet aanraden (‘Zijn we er al?’). Als er iets is waar ze ongemakkelijk van worden, dan is het omrijden, wat voor hen hetzelfde is als verkeerd rijden – ‘Hoezo is deze route mooier; u ziet toch dat de navi aangeeft dat we verkeerd rijden!’

Dus áls je eenmaal iets gevonden hebt, ga er dan zo snel en zo rechtstreeks mogelijk heen. Voordat iemand zich bedenkt.

Mail de redactie
Mail de redactie
Heeft u een tip over dit onderwerp, ziet u een spelfout of feitelijke onjuistheid? We stellen het zeer op prijs als u ons daarover een bericht stuurt.
Afbeelding

De lof voor Segers is huiswerk voor journalisten. 'Praten over christelijke politiek als folklore'

Journalisten die verveeld de politiek duiden, dat heeft een keerzijde, vindt socioloog Wim Dekker. 'Het haalt de angel uit de politiek. Het gaat niet meer over recht of gerechtigheid maar over kleinmenselijk geneuzel.'

Afbeelding

Engelse dorpskerken, sfeervoller wordt het niet. Maar hoe houd je ze warm?

Met de trein reis ik over de zeebodem naar Engeland, via de Kanaaltunnel. Reisdoel is een dorpje in Sussex, met uitzicht op het Kanaal. De dorpskerk daar is een scheef en oud kavalje.

Afbeelding

Ik ben een deugniet, hoog tijd om dat maar eens een keer ruiterlijk toe te geven

In deze wereld waarin alle mensen lijken te deugen is het hoog tijd voor een stevig tegengeluid, vindt Roeland van Mourik. Diep in hem herbergt zich namelijk een enorme aso.

Afbeelding

Zij heeft gezoend met een ander, hoe herstellen we het vertrouwen?

Ze vertelt dat ze een jaar geleden wat met een collega heeft gehad. Daarom slaapt ze nu meer dan een half jaar op de logeerkamer, schrijft Feniks de la Fosse over een vrouw die in haar praktijk om advies vraagt.

Afbeelding

Accepteer de positie van de kerk in het moderne Nederland, schreef hij aan zijn vriend

Een kerk die helder is in haar boodschap en rijk in haar liturgie strekt zich uit naar mensen die de leegheid van de geschiedenis ervaren. Bart Jan Spruyt verbindt het werk van W. Aalders met dat van Dirk de Wachter.

Afbeelding

Praat over de kerk als een wereldwijde beweging, dat zet haar in een ander licht

De kerk heeft een imagoprobleem, weet dominee Almatine Leene. Het helpt om de kerk als een wereldwijde beweging neer te zetten. En dus niet alleen als de gemeente in de buurt waar je op zondag naartoe kunt gaan.

Afbeelding

De deuren naar de Nederlandse samenleving zijn zwaar. Je moet flink kunnen duwen

Een klein beetje verscholen in hun hidjab zitten twee Afghaanse zusjes tegenover Carien Heinhuis. ‘Hun huid is bleek en hun gezicht uitdrukkingsloos. Geen hoopvol begin.’

Afbeelding

De verloren zoon, hoe zou dat verhaal er vandaag de dag uitzien?

Het verhaal van de verloren zoon is een van de mooiste gelijkenissen uit de Bijbel, aldus Wim Houtman. ‘Maar tegenwoordig lijkt me de kans groter dat het anders zou gaan. Dat die zoon zou zeggen: ‘Ik wil niet meer dat je zo boven op me zit.’

Afbeelding

Het is prachtig nieuws dat steeds meer bibliotheken hun boetes afschaffen

Voor ouders met een beperkt budget vormen bibliotheekboeken een onberekenbare kostenpost zolang er boetes worden gehanteerd: fnuikend als je weinig te besteden hebt. Goed dat er bibliotheken zijn die deze dreiging uit de lucht halen, schrijft Reina Wiskerke.