7 september 2019 om 03:00
Luister naar

Column Reina: kunnen gereformeerden en baptisten samengaan?

De gedachte laat me niet los. Zouden orthodoxe gereformeerden en orthodoxe baptisten in Nederland het kunnen: samen één kerk vormen? De geschiedenis leert van niet. Kan de toekomst iets anders uitwijzen?

Ik vraag het me plots af door het interview met Teun van der Leer (ND 6 september), die afscheid neemt als rector van het Baptisten Seminarium. Hij pleit voor een verkenning van het samengaan van baptisten en gereformeerden. Van der Leer doelt enerzijds op vrijgemaakt-gereformeerden en Nederlands-gereformeerden, die een eenwordingsproces doormaken, en anderzijds op de Unie van Baptistengemeenten en de ABC-gemeenten, waarvoor hetzelfde geldt. Hij ziet veel raakvlakken tussen beide stromingen. Het samengaan van orthodoxe gereformeerden en baptisten zou volgens hem logischer zijn, dan ‘met z’n allen een plek zoeken in de Protestantse Kerk in Nederland’. Als reden voert hij onder meer aan dat de Protestantse Kerk ‘de vrijzinnigheid accepteert’.

En juist dat is een kwellende gedachte. Als je de kerkelijke kaart van Nederland bekijkt, kun je er niet omheen: het is makkelijker voor orthodoxe en vrijzinnige christenen in één landelijke kerk te bivakkeren, dan voor gereformeerden (kinderdoop) en baptisten (doop van volwassenen).

Jawel, er is grensverkeer. En kerken zijn meer dan voorheen bereid creatieve oplossingen te zoeken als leden een andere dooppraktijk voorstaan dan gebruikelijk. Wat ik ervan meemaakte, vond ik indrukwekkend, maar het toonde tegelijk de moeite om gezamenlijk ergens uit te komen als er een verschil in doopvisie speelt.

Ik moet ook denken aan het interview met Arjen ten Brinke (ND 13 juli) over zijn aantreden als voorganger van Mozaïek033 in Nijkerk. Deze gemeente trekt veel christenen uit traditionele kerken – sommigen omdat het in die kerken ‘te veel gaat over wat in hun ogen randzaken zijn – wel of geen vrouw op de kansel, of de doop, dat soort kwesties’, legde Ten Brinke uit.

De gemeente doopt volwassenen. ‘Heb je een andere visie? Prima, je bent welkom, ook om functies binnen de kerk op je te nemen. Waar het ons vooral om gaat, is dat we elkaar helpen om Jezus te volgen en je omgeving te dienen’, zei Ten Brinke, die, zo begrijp ik, zelf als kind is gedoopt.

Maar de vraag of hij zich heeft laten overdopen om voorganger te worden bij Mozaïek, wilde hij niet beantwoorden. ‘Over het profiel van de voorganger en wat er van hem wordt gevraagd, daarover spreken we intern met elkaar als voorgangers.’

Die geheimzinnigheid van voorgangers onder elkaar is eng. Maar je kunt ook zeggen: zo moeilijk moeten mensen kennelijk doen als het om de doop gaat.

Ik hoor geregeld de suggestie van afgescheiden gereformeerden dat ze wel terug kunnen gaan naar de Protestantse Kerk. Het idee spreekt mij bij tijd en wijle best aan.

Maar ik realiseer me opeens dat ik zelden hoor opperen dat gereformeerden kunnen samengaan met baptisten. Terwijl zij meer met elkaar delen dan vrijzinnige en orthodoxe protestanten. Is kerkelijk leven met een andere doopvisie dus echt lastiger voor orthodoxen dan kerkelijk leven met vrijzinnigheid? Als het waar is, is het raar. <

Mail de redactie
Mail de redactie
Heeft u een tip over dit onderwerp, ziet u een spelfout of feitelijke onjuistheid? We stellen het zeer op prijs als u ons daarover een bericht stuurt.
Afbeelding

Engelse dorpskerken, sfeervoller wordt het niet. Maar hoe houd je ze warm?

Met de trein reis ik over de zeebodem naar Engeland, via de Kanaaltunnel. Reisdoel is een dorpje in Sussex, met uitzicht op het Kanaal. De dorpskerk daar is een scheef en oud kavalje.

Afbeelding

Ik ben een deugniet, hoog tijd om dat maar eens een keer ruiterlijk toe te geven

In deze wereld waarin alle mensen lijken te deugen is het hoog tijd voor een stevig tegengeluid, vindt Roeland van Mourik. Diep in hem herbergt zich namelijk een enorme aso.

Afbeelding

Zij heeft gezoend met een ander, hoe herstellen we het vertrouwen?

Ze vertelt dat ze een jaar geleden wat met een collega heeft gehad. Daarom slaapt ze nu meer dan een half jaar op de logeerkamer, schrijft Feniks de la Fosse over een vrouw die in haar praktijk om advies vraagt.

Afbeelding

Accepteer de positie van de kerk in het moderne Nederland, schreef hij aan zijn vriend

Een kerk die helder is in haar boodschap en rijk in haar liturgie strekt zich uit naar mensen die de leegheid van de geschiedenis ervaren. Bart Jan Spruyt verbindt het werk van W. Aalders met dat van Dirk de Wachter.

Afbeelding

Praat over de kerk als een wereldwijde beweging, dat zet haar in een ander licht

De kerk heeft een imagoprobleem, weet dominee Almatine Leene. Het helpt om de kerk als een wereldwijde beweging neer te zetten. En dus niet alleen als de gemeente in de buurt waar je op zondag naartoe kunt gaan.

Afbeelding

De deuren naar de Nederlandse samenleving zijn zwaar. Je moet flink kunnen duwen

Een klein beetje verscholen in hun hidjab zitten twee Afghaanse zusjes tegenover Carien Heinhuis. ‘Hun huid is bleek en hun gezicht uitdrukkingsloos. Geen hoopvol begin.’

Afbeelding

De verloren zoon, hoe zou dat verhaal er vandaag de dag uitzien?

Het verhaal van de verloren zoon is een van de mooiste gelijkenissen uit de Bijbel, aldus Wim Houtman. ‘Maar tegenwoordig lijkt me de kans groter dat het anders zou gaan. Dat die zoon zou zeggen: ‘Ik wil niet meer dat je zo boven op me zit.’

Afbeelding

Het is prachtig nieuws dat steeds meer bibliotheken hun boetes afschaffen

Voor ouders met een beperkt budget vormen bibliotheekboeken een onberekenbare kostenpost zolang er boetes worden gehanteerd: fnuikend als je weinig te besteden hebt. Goed dat er bibliotheken zijn die deze dreiging uit de lucht halen, schrijft Reina Wiskerke.

Afbeelding

Ik besloot mijn column te herschrijven. Laten we genieten van wat ons gegeven is

‘Wat voor mij normaal was, was voor hen was de sneeuw een wonder uit de hemel. Een moment dat ze nooit meer zullen vergeten.’ Bij het zien van hun vreugde in de sneeuw besefte John Hofwijks dat we best dankbaarder mogen zijn voor de kleine dingen in het leven.