1 november 2019 om 03:00

Nieuws Rien van den Berg

Geregeld: Als het laat gaat worden, later / in ons hart dan in de tijd

Het is een heel fijn-vroom versje eigenlijk, van Ad den Besten. Een vers tegen zijn eigen twijfel in. Over de hoop dat het tóch waar is, dat wat hij bijna niet meer kan geloven, Hij die hij bijna niet meer durft verwachten. Het gaat zo:

Als het laat gaat worden, later

in mijn hart dan in de tijd, –

waarop hoop ik in die nacht?

Dat als wind over het water

van mijn twijfelmoedigheid

komt die ik het laatst verwacht.

Maar de eeuwige regels in dit gedicht gaan niet over het levenseinde en het gelovige hopen. Kijk:

Zo valt de scheiding precies goed. De zin ‘Als het laat gaat worden, later’, gaat over ouder worden. Maar wat is dat? Wanneer ben je oud?

Daar doet dit gedicht een fundamentele uitspraak over, die zich in mijn hoofd nestelt. Ook als waarschuwing. Pas op, broeder, het is in je hart later dan in de tijd.

Ik vermoed dat het zo is: dat het op sommige momenten in ons leven zwaarder aanvoelt, trager, ouder, leger.

Deze regel van Ad den Besten zet mij altijd voor de spiegel: is het echt zo? Of voelt het zo? Is het dus in de tijd misschien vroeger dan in je hart? En is er dus troost? Hoop?

Columns

meer ‘Columns’