30 november 2022 om 03:22
John Hofwijks
beeld nd

De wetenschap dat God bij ons is, geeft ons het geloof in een goede afloop

Nu het wereldkampioenschap voetbal begonnen is en de Oranjekoorts langzaam begint te stijgen, merk je dat we in Nederland weer allemaal achter ons Oranje gaan staan. Ik vind het altijd mooi om te zien dat wij tijdens zo’n voetbaltoernooi onze zorgen even aan de kant schuiven tijdens de wedstrijden van Nederland. Wij schuiven dan wel even onze zorgen opzij, maar er waren wel genoeg zorgen in de aanloop naar dit toernooi. Want we hebben allemaal de maatschappelijke discussie meegekregen over de leef- en werkomstandigheden van de arbeiders die de stadions gebouwd hebben. 

In ons gezin volgen wij de wedstrijden met grote interesse. Zelfs mijn jongste dochter kent opeens de namen van de voetballers terwijl ze voorheen niet geïnteresseerd was in het voetbal. In veel gezinnen zit men dan ook van groot tot klein, van jong tot oud aan de buis gekluisterd wanneer Nederland speelt. Want we geloven allemaal wel een beetje dat Nederland wereldkampioen wordt. We weten het niet zeker, maar geloven het wel.

Zo zie ik ook dat veel voetballers hun geloof koppelen aan voetbal. Er zijn landen waar het hele team bidt voor de wedstrijd en in sommige landen zijn alleen bepaalde spelers van het team gelovig. Het geloof in deze vorm en het bidden voor de wedstrijd is vooral voor de spelers zelf. Ik kan me namelijk niet voorstel..

Mail de redactie
Mail de redactie
Heeft u een tip over dit onderwerp, ziet u een spelfout of feitelijke onjuistheid? We stellen het zeer op prijs als u ons daarover een bericht stuurt.
Afbeelding

We zijn verleerd te vechten voor democratie en we zijn decadent geworden

Dat er gevochten moet worden om een democratie te verdedigen, was eerder onvoorstelbaar voor de meeste generaties in Europa, schrijft Henk den Uijl.

Afbeelding

Koffie met twee Russen. 'Ik check nog even of ik wel de goede zin uit mijn geheugen viste. Gods zegen, toch?'

In een koffietentje in India heeft Paulien Vervoorn een bijzondere ontmoeting met een Russisch stel. 'Wij wonen in Moskou en merken niks. Maar het woord oorlog mogen we niet noemen, want volgens de media ís er geen oorlog'

Afbeelding

Het woelen van de geschiedenis verandert de blik van Nederlanders op de Holocaust

Reina Wiskerke verlangt geregeld naar een toestand waarin de Tweede Wereldoorlog en de Holocaust onaangetaste ijkpunten zijn voor moreel handelen. Maar heimwee naar het verleden helpt niet verder.

Afbeelding

Wie er in het voetbalstadion zitten? Kinderzieltjes met 'daddy issues'

Voetbal is emotie. Dat ervaart Rinke Verkerk als ze het tafereeltje voor de tv beziet. Job, haar man, zit vol in de wedstrijd; dan is hij boos, onbereikbaar en dan extatisch. De kinderen kijken hem verbaasd aan: wie is deze man?

Afbeelding

De lof voor Segers is huiswerk voor journalisten. 'Praten over christelijke politiek als folklore'

Journalisten die verveeld de politiek duiden, dat heeft een keerzijde, vindt socioloog Wim Dekker. 'Het haalt de angel uit de politiek. Het gaat niet meer over recht of gerechtigheid maar over kleinmenselijk geneuzel.'

Afbeelding

Engelse dorpskerken, sfeervoller wordt het niet. Maar hoe houd je ze warm?

Met de trein reis ik over de zeebodem naar Engeland, via de Kanaaltunnel. Reisdoel is een dorpje in Sussex, met uitzicht op het Kanaal. De dorpskerk daar is een scheef en oud kavalje.

Afbeelding

Ik ben een deugniet, hoog tijd om dat maar eens een keer ruiterlijk toe te geven

In deze wereld waarin alle mensen lijken te deugen is het hoog tijd voor een stevig tegengeluid, vindt Roeland van Mourik. Diep in hem herbergt zich namelijk een enorme aso.

Afbeelding

Zij heeft gezoend met een ander, hoe herstellen we het vertrouwen?

Ze vertelt dat ze een jaar geleden wat met een collega heeft gehad. Daarom slaapt ze nu meer dan een half jaar op de logeerkamer, schrijft Feniks de la Fosse over een vrouw die in haar praktijk om advies vraagt.

Afbeelding

Accepteer de positie van de kerk in het moderne Nederland, schreef hij aan zijn vriend

Een kerk die helder is in haar boodschap en rijk in haar liturgie strekt zich uit naar mensen die de leegheid van de geschiedenis ervaren. Bart Jan Spruyt verbindt het werk van W. Aalders met dat van Dirk de Wachter.