27 september 2022 om 04:22

Zie, de mens

In Wassenaar kon ik op het nippertje naar Gormley, een expositie in museum Voorlinden die we niet wilden missen. De figuren van beeldhouwer Antony Gormley (1950) duiken overal op. Boven op kantoren in Londen, zodat voetgangers omhoogkijken. Op een rots aan zee, turend naar Amerika. Op een vakantie in Engeland passeerden we een van zijn beelden, aan het kanaal naar Stratford-upon-Avon. De maker kregen we erbij: hij zat zelf op de kade, bezig met een interview. Met Nederlandse onbesuisdheid stapte ik op hem af, gaf hem een hand en stamelde, ‘Thank you for your work, mister Gormley’. Hij gaf de hand beleefd weer terug. Mensen nemen ruimte in, wil hij maar zeggen. Leven in een lichaam, daar weten we allemaal iets van. Die ervaring onderzoekt de kunstenaar. Museum Voorlinden toonde enorme stalen lussen, je kon erdoorheen lopen, zo werd je onderdeel van dat werk. Ik was onder de indruk van een zaal met 24.000 kleipoppetjes. De duizenden starende figuurtjes verbeelden de toekomstige generaties. Ze zijn gekleid door jongeren in de krottenwijken van Brazilië. 

Beroemd is Angel of the North, Engel van het Noorden, aan de A1 naar Noord-Engeland. Gemaakt van roestig gietijzer, een verwijzing naar de ondergang van de scheeps- en mijnbouwindustrie. Eerst reageerden de noorderlingen weerspannig, maar nu is het hún engel, een baken van trots en troost. Een beschermengel voor een regio die het geloof in de eigen toekomst verloor. Elke dag gezien door zo’n 19.000 mensen. Je zou het Groningen ook gunnen.

Gormley’s engelen hebben wel last van zware vleugels. Een katholieke opvoeding, daar kom je nooit meer vanaf. Hij ging op school bij de benedictijner monniken; als tiener op bedevaart naar Lourdes hielp hij pelgrims op zoek naar genezing het water in. Hij verloor zijn geloof en noemde Lourdes later een c..

Mail de redactie
Mail de redactie
Heeft u een tip over dit onderwerp, ziet u een spelfout of feitelijke onjuistheid? We stellen het zeer op prijs als u ons daarover een bericht stuurt.
Afbeelding

Digitaal afslanken door de mailbox goed op te schonen: waarom niet?

Het heeft zin de mailbox dagelijks óf rigoureus op te schonen, vindt Gerard ter Horst. ‘De gedachte dat je de mail ooit nog nodig hebt, is op de keper beschouwd absurd’.

Afbeelding

De EO had de kern te pakken. Maar ondertussen sijpelt het geloof tussen onze vingers weg

Zonder God kun je prima leven, maar op de existentiële momenten van het bestaan is het wel eenzaam, schrijft Wim Dekker. Misschien is het tijd voor een nieuwe EO-conferentie over ‘De boodschap en de kloof’.

Afbeelding

Refo’s neerzetten als afhakers in Nederland? Dat is onwelwillende framing

‘Vergis ik mij, of zien wij geregeld pogingen om de zogeheten ‘refo’ te problematiseren, zo niet te dramatiseren?’ schrijft Bart Jan Spruyt. ‘Ik ken nogal wat refo’s, en ze komen op mij maar zelden over als afhakers.’

Afbeelding

Rondom het proces over de aanslagen in Parijs kreeg ik een ander beeld van frontman Jesse Hughes

Het is deze maand zeven jaar geleden dat de terroristische aanslagen in Parijs plaatshadden, waaronder die op concertzaal Bataclan, schrijft Gerard ter Horst.

Afbeelding

Hak Groningen los, dan drijft het naar de Noordpool, zei Onno Ruding (CDA)

In Noord-Nederland groeit het extremisme, blijkt uit onderzoek. Gelukkig zijn corona-complotdenkers die een aanslag plegen op een journalist, zoals in Groningen gebeurde, wel van een andere orde dan de onrust over gasbevingen en windmolens.

Afbeelding

Neem je hart voor lief, maar dat betekent niet dat je het altijd moet volgen

De tekst ‘follow your heart’ bezorgt relatiecoach Cocky Drost kromme tenen. Te vaak zijn er relaties kapot gegaan door mensen die hun hart volgden. Maar negeren wat je voelt? Dat kan ook niet.

Afbeelding

Ik blijf mijn kinderen van alles geven, ondertussen weet ik dat er ook voor mij wordt gezorgd

Juist de kiem van het kunnen ontvangen wordt in de kindertijd gelegd. Daarom blijft Roeland van Mourik zijn kinderen graag van alles geven en ondertussen weet hij dat er ook voor hem wordt gezorgd.

Afbeelding

Is iets pas goed als het schuurt? Schuren om te schuren lijkt me een vreemd principe

Qatar schuurt, acties van klimaatactivisten ook, en een goede vriendschap kan ook niet zonder schurende kant. Maar als schuren een doel op zich wordt, staat de provocatie centraal, schrijft Almatine Leene.

Afbeelding

Slepen met zakjes potgrond? ‘Ik ben bekeerd. Ik wil er niet meer mee gezien worden’

Het veen in potgrond stoot veel CO2 uit. Wereldwijd wel vijf procent van de uitstoot. Er wordt al jaren gepraat dat het anders moet. Maar tot afgelopen vrijdag gebeurde er weinig, schrijft columnist André Zwartbol.