22 augustus 2022 om 07:20

Wat een doorgeschoten bangigheid, die hysterische bewaking van de eigen ‘achtertuin’

Het was in Roemenië, acht jaar geleden, dat we tijdens een werkvakantie met zo’n twintig jongeren een pizza aten op een terras. Er was al een week hard gebuffeld in de zinderende hitte aan een speelplaats voor klein Roma-schooltje en deze vrije dag was een welkome afwisseling. De zichtbare armoede onder de Roma-kinderen was aangrijpend geweest. Tijdens de pizza bleef dat ons achtervolgen, want rondom het terras scharrelden kleine kinderen rond, hopend op wat eetbaars. ‘Je moet deze kinderen niks geven hè, dat is toch niet verstandig?’ zei een van de jongeren. Er ontstond een gesprek aan tafel over de vraag waarmee je het beste helpt. Het werd een ingewikkelde discussie waarbij we merkten dat de zwerfkinderen niet vanzelf verdwenen, maar onze eerst zo begeerlijke maaltijd wel steeds minder smakelijk werd. ‘Ik kan dit niet hoor, decadent zitten eten terwijl zij hier zo lopen’. Ik zei haar dat ik het ook een lastig dilemma vond en me dan afvraag wat Jezus in deze situatie zou hebben gedaan. Ze bedacht zich geen seconde en gaf een flinke pizzapunt aan het dichtstbijzijnde zwerfkind. De rest van de tafel volgde zonder aarzelen haar voorbeeld. Alsof ze even de goedkeuring nodig hadden om dit, wat allang in hun hart speelde, te kunnen doen. Deze ervaring van ongemak raakte ons allemaal diep.

gerammel aan ons geweten

Zoals die zwerfkinderen daar van zo dichtbij aan ons geweten rammelden, gebeurde dat op grote schaal in diezelfde periode door vluchtelingenstromen vanuit het Midden-Oosten, die aan de poorten van West-Europa rammelden. Daar sprak toenmalig bondskanselier van Duitsland, Angela Merkel, de profetische woorden: ‘Wir schaffen das!’ Natuurlijk kon zij ook niet overzien wat deze woorden in de toekomst zouden uitwerken. Ook zij heeft discussies gevoerd over de effecten van het bieden van hulp. Maar zij kon niet anders dan de deuren wijd open zetten, want het zijn ménsen zoals zij met een verlangen naar vrijheid wat zij zelf achter het IJzeren Gordijn ook zo goed had gekend.

Mail de redactie
Mail de redactie
Heeft u een tip over dit onderwerp, ziet u een spelfout of feitelijke onjuistheid? We stellen het zeer op prijs als u ons daarover een bericht stuurt.
Afbeelding

Digitaal afslanken door de mailbox goed op te schonen: waarom niet?

Het heeft zin de mailbox dagelijks óf rigoureus op te schonen, vindt Gerard ter Horst. ‘De gedachte dat je de mail ooit nog nodig hebt, is op de keper beschouwd absurd’.

Afbeelding

De EO had de kern te pakken. Maar ondertussen sijpelt het geloof tussen onze vingers weg

Zonder God kun je prima leven, maar op de existentiële momenten van het bestaan is het wel eenzaam, schrijft Wim Dekker. Misschien is het tijd voor een nieuwe EO-conferentie over ‘De boodschap en de kloof’.

Afbeelding

Refo’s neerzetten als afhakers in Nederland? Dat is onwelwillende framing

‘Vergis ik mij, of zien wij geregeld pogingen om de zogeheten ‘refo’ te problematiseren, zo niet te dramatiseren?’ schrijft Bart Jan Spruyt. ‘Ik ken nogal wat refo’s, en ze komen op mij maar zelden over als afhakers.’

Afbeelding

Rondom het proces over de aanslagen in Parijs kreeg ik een ander beeld van frontman Jesse Hughes

Het is deze maand zeven jaar geleden dat de terroristische aanslagen in Parijs plaatshadden, waaronder die op concertzaal Bataclan, schrijft Gerard ter Horst.

Afbeelding

Hak Groningen los, dan drijft het naar de Noordpool, zei Onno Ruding (CDA)

In Noord-Nederland groeit het extremisme, blijkt uit onderzoek. Gelukkig zijn corona-complotdenkers die een aanslag plegen op een journalist, zoals in Groningen gebeurde, wel van een andere orde dan de onrust over gasbevingen en windmolens.

Afbeelding

Neem je hart voor lief, maar dat betekent niet dat je het altijd moet volgen

De tekst ‘follow your heart’ bezorgt relatiecoach Cocky Drost kromme tenen. Te vaak zijn er relaties kapot gegaan door mensen die hun hart volgden. Maar negeren wat je voelt? Dat kan ook niet.

Afbeelding

Ik blijf mijn kinderen van alles geven, ondertussen weet ik dat er ook voor mij wordt gezorgd

Juist de kiem van het kunnen ontvangen wordt in de kindertijd gelegd. Daarom blijft Roeland van Mourik zijn kinderen graag van alles geven en ondertussen weet hij dat er ook voor hem wordt gezorgd.

Afbeelding

Is iets pas goed als het schuurt? Schuren om te schuren lijkt me een vreemd principe

Qatar schuurt, acties van klimaatactivisten ook, en een goede vriendschap kan ook niet zonder schurende kant. Maar als schuren een doel op zich wordt, staat de provocatie centraal, schrijft Almatine Leene.

Afbeelding

Slepen met zakjes potgrond? ‘Ik ben bekeerd. Ik wil er niet meer mee gezien worden’

Het veen in potgrond stoot veel CO2 uit. Wereldwijd wel vijf procent van de uitstoot. Er wordt al jaren gepraat dat het anders moet. Maar tot afgelopen vrijdag gebeurde er weinig, schrijft columnist André Zwartbol.