12 juli 2022 om 21:51
beeld anp / Jeffrey Groeneweg

Spanningsveld tussen klussende burger en ‘transitiepijnen’ overheid

‘Mevrouw!’ Ik schrik, want ik ken die roep als ergens in huis mannen aan het werk zijn om een klus te klaren – het waren nooit vrouwen. Roepen ze mij erbij, dan is er meestal iets mis. Dan verschijnt er, net als bij de tandarts, een misprijzende blik, de constatering van een euvel, de mededeling dat de klus een forse ingreep vraagt die zomaar niet gedaan is.

Ik zit op mijn werkkamer als ik de roep hoor. Mannen in en op het huis zijn zonnepanelen aan het ‘leggen’. Een van hen – de binnenman zal ik maar zeggen - zou op zolder het binnenwerk realiseren. Maar er is iets met de groepen in de meterkast, wat de werkvoorbereider niet heeft gemeld. Er moet alsnog een nieuwe leiding van boven naar beneden komen. Door alle vloeren heen. Moeilijk, moeilijk. Lastig, lastig. 

Ik ga weer achter mijn bureau zitten. ‘Mevrouw!’  Ja, er was wél een vrije doorgang voor leidingen van boven naar beneden, maar die loopt niet tot ónder het huis. En de benedenvloer is keihard. De boor komt er niet doorheen. De binnenman zal een nog krachtiger bijhalen. ‘Als die niet door de vloer komt, houdt het op.’ Aardige man..

Mail de redactie
Mail de redactie
Heeft u een tip over dit onderwerp, ziet u een spelfout of feitelijke onjuistheid? We stellen het zeer op prijs als u ons daarover een bericht stuurt.
Afbeelding

In Nederland is ruimte voor open debat, toch? Dat kan nog tegenvallen

Journalisten die de democratische werking van de media verdacht maken. Zonder blikken of blozen. Het gebeurde in het Humanprogramma Mediastorm. Een veeg teken, aldus Reina Wiskerke.

Afbeelding

Een gedenksteen voor het alledaagse: ‘Op 18 januari 1847 gebeurde hier niets’

Wat is het heerlijk als je niet bij een veldslag bent en er geen vrede hoeft te worden gesloten. Wees blij als er vandaag niets bijzonders gebeurt, zegt Bram van de Baak in zijn column.

Afbeelding

Bij de aanblik van al die opgepompte bijna-blote lijven zonk me alle moed in de schoenen

De zoon van Annemarie van Heijningen deed zichzelf een fitness-fotoshoot cadeau. ‘Zal ik met je meegaan?, vroeg ik, en ik hoopte dat hij nee zou zeggen.’ Maar dat deed hij niet.

Afbeelding

Is Nederland ‘te vol’? Waar moeten al die nieuwkomers straks wonen?

Huisvest in nieuwe flats studenten, asielzoekers en ouderen, stelt Hilbrand Rozema. ‘Naast en door elkaar. Op die manier blijft er open landschap over en hoeven we niet naar Amerika. Want dat wil ik niet, ik houd van Nederland.’

Afbeelding

Een asielzoeker zingt ‘Welkom in Gods huis’ - de woorden bleven bij hem hangen

In haar kerk is een groep asielzoekers gearriveerd, schrijft Sophia Geuze. ‘Al is er maar één die nu bij ons tot rust komt en zich welkom voelt in onze gemeenschap.’

Afbeelding

Als je het woord sorry niet over je lippen krijgt, en het niet kunt aanhoren, dan begint de rancune

In zijn vaste column voor het Nederlands Dagblad komt Gert-Jan Segers deze week terug op zijn ‘Gideonsbende’-column van eind augustus. ‘Ik wilde opkomen voor mijn Haagse matties, maar heb van de weeromstuit anderen geraakt.’

Afbeelding

Wat is het sprekende van een Christusbeeld? De beeldcultuur is overschat

Het zijn uitgerekend de woorden op de sokkel van een Christusbeeld in het kerkdorp Schalkhaar die echt aanspreken, ziet columnist Gerard ter Horst. Geloven is inderdaad ‘uit het horen’.

Afbeelding

Dogma’s die botsen in je hoofd, kunnen je denken verdiepen

Leer mij de mens kennen, schrijft Reina Wiskerke. Zij is gehecht aan een gewraakt kerkelijk dogma dat de mens geneigd is tot alle kwaad. Het helpt haar het nieuws te verteren.

Afbeelding

Protocollen voor de veiligheid behoeden je niet voor een volgepieste broek

Melk, boter, nieuwe tandenborstel, een prei, afrekenen, deuren door, ‘mamma, ik moet plassen’. Plassen. Een wc. Het komt als een soort schok tot me dat de architect van dit betonnen vierkant de wc vergeten is, schrijft Romle Verkerk.