7 juli 2022 om 13:19
Columnfoto Mark de Jager.
beeld © Dick Vos

Tijd voor breed gesprek tussen kerken over de (tweede) doop

Een jaar of twintig geleden – ik ging nog naar de basisschool - lieten een paar naaste familieleden zich als volwassene dopen in een baptistengemeente. Ik herinner mij drukke gesprekken in de familie: wat moeten we hiermee? Ik merkte dat mijn ouders oprecht blij waren voor mijn familieleden, omdat zij tot een hernieuwd geloof waren gekomen. Maar ik hoorde ook pijn, omdat het ergens voelde als een afwijzing van hun eerste doop. Was die niet oprecht geweest? En waren mijn ouders in de ogen van volwassen dopers minder goede christenen? 

Wat de afloop van de gesprekken was, weet ik niet meer, maar de familierelaties zijn helemaal prima en ik heb van mijn volwassen gedoopte familieleden veel geleerd over het geloof.

Twintig jaar later is er aan dit soort gesprekken niet veel veranderd. Toen afgelopen weekend in de diverse Mozaiekgemeentes tientallen volwassenen werden gedoopt, klonken er naast felicitaties ook voorzichtige vragen: ‘Is het wel echt winst als een groot deel van deze dopelingen als kind al was gedoopt?’ ‘Natuurlijk’, zeggen sommigen, ‘want deze mensen komen opnieuw tot een levend geloof.’ Wat in slaap gevallen was, wordt door de Geest opnieuw tot leven gewekt. De bezwaren tegen een tweede doop lijken weg te vallen onder druk van de secularisatie: ‘Gelukkig zi..

Mail de redactie
Mail de redactie
Heeft u een tip over dit onderwerp, ziet u een spelfout of feitelijke onjuistheid? We stellen het zeer op prijs als u ons daarover een bericht stuurt.
Afbeelding

In Nederland is ruimte voor open debat, toch? Dat kan nog tegenvallen

Journalisten die de democratische werking van de media verdacht maken. Zonder blikken of blozen. Het gebeurde in het Humanprogramma Mediastorm. Een veeg teken, aldus Reina Wiskerke.

Afbeelding

Een gedenksteen voor het alledaagse: ‘Op 18 januari 1847 gebeurde hier niets’

Wat is het heerlijk als je niet bij een veldslag bent en er geen vrede hoeft te worden gesloten. Wees blij als er vandaag niets bijzonders gebeurt, zegt Bram van de Baak in zijn column.

Afbeelding

Bij de aanblik van al die opgepompte bijna-blote lijven zonk me alle moed in de schoenen

De zoon van Annemarie van Heijningen deed zichzelf een fitness-fotoshoot cadeau. ‘Zal ik met je meegaan?, vroeg ik, en ik hoopte dat hij nee zou zeggen.’ Maar dat deed hij niet.

Afbeelding

Is Nederland ‘te vol’? Waar moeten al die nieuwkomers straks wonen?

Huisvest in nieuwe flats studenten, asielzoekers en ouderen, stelt Hilbrand Rozema. ‘Naast en door elkaar. Op die manier blijft er open landschap over en hoeven we niet naar Amerika. Want dat wil ik niet, ik houd van Nederland.’

Afbeelding

Een asielzoeker zingt ‘Welkom in Gods huis’ - de woorden bleven bij hem hangen

In haar kerk is een groep asielzoekers gearriveerd, schrijft Sophia Geuze. ‘Al is er maar één die nu bij ons tot rust komt en zich welkom voelt in onze gemeenschap.’

Afbeelding

Als je het woord sorry niet over je lippen krijgt, en het niet kunt aanhoren, dan begint de rancune

In zijn vaste column voor het Nederlands Dagblad komt Gert-Jan Segers deze week terug op zijn ‘Gideonsbende’-column van eind augustus. ‘Ik wilde opkomen voor mijn Haagse matties, maar heb van de weeromstuit anderen geraakt.’

Afbeelding

Wat is het sprekende van een Christusbeeld? De beeldcultuur is overschat

Het zijn uitgerekend de woorden op de sokkel van een Christusbeeld in het kerkdorp Schalkhaar die echt aanspreken, ziet columnist Gerard ter Horst. Geloven is inderdaad ‘uit het horen’.

Afbeelding

Dogma’s die botsen in je hoofd, kunnen je denken verdiepen

Leer mij de mens kennen, schrijft Reina Wiskerke. Zij is gehecht aan een gewraakt kerkelijk dogma dat de mens geneigd is tot alle kwaad. Het helpt haar het nieuws te verteren.

Afbeelding

Protocollen voor de veiligheid behoeden je niet voor een volgepieste broek

Melk, boter, nieuwe tandenborstel, een prei, afrekenen, deuren door, ‘mamma, ik moet plassen’. Plassen. Een wc. Het komt als een soort schok tot me dat de architect van dit betonnen vierkant de wc vergeten is, schrijft Romle Verkerk.