5 juli 2022 om 14:15
Annemarie van Heijningen
beeld Dick Vos

Juf Linda vertelde dat de Here Jezus in de hemel je tranen zou drogen en dat Hij daarvoor een heel zacht doekje gebruikte

Mijn juf uit groep 3 is gestorven. Ze was nog niet erg oud en het bericht van haar dood was een lichte schok. In mijn boek Refomeisje heb ik haar juf Linda genoemd. Hoewel ze zo niet heette, laat ik het maar zo; ook na de dood hebben mensen recht op privacy. Juf Linda had de wind eronder. Met slordigheid en onverschilligheid had ze weinig geduld en wie te veel babbelde kreeg straf. Een van de weinige haarscherpe herinneringen die ik aan haar heb, is de uitroep ‘slordig, Emma!’, en hoe ze het vloeipapiertje met moeizaam overgetrokken letters verkreukelde en in de prullenbak smeet. Het beteuterde gezichtje van Emma, dat arme schaap, staat ook nog op mijn netvlies. Hoewel dit geschetste voorval niet direct een sympathieke indruk wekt, heb ik in mijn achterhoofd toch het beeld van een lieve vrouw, en diepgelovig bovendien. 

Juf Linda wakkerde mijn hemelverlangen aan, want ze vertelde dat de Here Jezus daar je tranen zou drogen en dat Hij daarvoor een heel zacht doekje gebruikte. Ik zag voor me hoe de Here dat zou doen: met Zijn ene hand onder mijn kin en met in Zijn andere hand zo’n zachte, gele stofdoek. Ik wist precies hoe Zijn ogen zouden staan, maar dat kon ik niet goed uitleggen. 

Juf Linda bad ook dat we de Here zouden dienen met eenparige schouder. Na het bidden legde ze uit wat dat betekende: de duivel zou er niet tussen passen. Als zesjarige snapte je dergelijke dingen best. Toen juf Linda trouwde en de hele school op haar feest mocht komen, zagen we dat ze een zwarte trouwjurk droeg. Ik wierp er schuw-eerbiedige blikken naar: waarschijnlijk was juf..

Mail de redactie
Mail de redactie
Heeft u een tip over dit onderwerp, ziet u een spelfout of feitelijke onjuistheid? We stellen het zeer op prijs als u ons daarover een bericht stuurt.
Afbeelding

In Nederland is ruimte voor open debat, toch? Dat kan nog tegenvallen

Journalisten die de democratische werking van de media verdacht maken. Zonder blikken of blozen. Het gebeurde in het Humanprogramma Mediastorm. Een veeg teken, aldus Reina Wiskerke.

Afbeelding

Een gedenksteen voor het alledaagse: ‘Op 18 januari 1847 gebeurde hier niets’

Wat is het heerlijk als je niet bij een veldslag bent en er geen vrede hoeft te worden gesloten. Wees blij als er vandaag niets bijzonders gebeurt, zegt Bram van de Baak in zijn column.

Afbeelding

Bij de aanblik van al die opgepompte bijna-blote lijven zonk me alle moed in de schoenen

De zoon van Annemarie van Heijningen deed zichzelf een fitness-fotoshoot cadeau. ‘Zal ik met je meegaan?, vroeg ik, en ik hoopte dat hij nee zou zeggen.’ Maar dat deed hij niet.

Afbeelding

Is Nederland ‘te vol’? Waar moeten al die nieuwkomers straks wonen?

Huisvest in nieuwe flats studenten, asielzoekers en ouderen, stelt Hilbrand Rozema. ‘Naast en door elkaar. Op die manier blijft er open landschap over en hoeven we niet naar Amerika. Want dat wil ik niet, ik houd van Nederland.’

Afbeelding

Een asielzoeker zingt ‘Welkom in Gods huis’ - de woorden bleven bij hem hangen

In haar kerk is een groep asielzoekers gearriveerd, schrijft Sophia Geuze. ‘Al is er maar één die nu bij ons tot rust komt en zich welkom voelt in onze gemeenschap.’

Afbeelding

Als je het woord sorry niet over je lippen krijgt, en het niet kunt aanhoren, dan begint de rancune

In zijn vaste column voor het Nederlands Dagblad komt Gert-Jan Segers deze week terug op zijn ‘Gideonsbende’-column van eind augustus. ‘Ik wilde opkomen voor mijn Haagse matties, maar heb van de weeromstuit anderen geraakt.’

Afbeelding

Wat is het sprekende van een Christusbeeld? De beeldcultuur is overschat

Het zijn uitgerekend de woorden op de sokkel van een Christusbeeld in het kerkdorp Schalkhaar die echt aanspreken, ziet columnist Gerard ter Horst. Geloven is inderdaad ‘uit het horen’.

Afbeelding

Dogma’s die botsen in je hoofd, kunnen je denken verdiepen

Leer mij de mens kennen, schrijft Reina Wiskerke. Zij is gehecht aan een gewraakt kerkelijk dogma dat de mens geneigd is tot alle kwaad. Het helpt haar het nieuws te verteren.

Afbeelding

Protocollen voor de veiligheid behoeden je niet voor een volgepieste broek

Melk, boter, nieuwe tandenborstel, een prei, afrekenen, deuren door, ‘mamma, ik moet plassen’. Plassen. Een wc. Het komt als een soort schok tot me dat de architect van dit betonnen vierkant de wc vergeten is, schrijft Romle Verkerk.