1 juli 2022 om 11:30
Cocky Drost
beeld ND

We stellen absurd hoge eisen aan onze relaties

Hij was al 50 jaar getrouwd, zo vertrouwde hij me glunderend toe aan het eind van de boekpresentatie van Vuur dat nooit dooft. We hadden de hele middag geluisterd naar allerlei vurige verhalen en oraties over seks en gender en we waren wel toe aan een gezellig kletspraatje. ‘En, bent u ook gelúkkig?’, vroeg ik de meneer met de 50 jaar huwelijkservaring vrijpostig. Hij zette zijn gehoorapparaat wat harder en draaide zich naar me toe. ‘Nou, ik dacht altijd van wel. Maar na wat ik vanmiddag allemaal heb gehoord, begin ik er ineens aan te twijfelen.’ We grinnikten.

Zijn vrouw kwam naar ons toe, haar wenkbrauwen stonden nieuwsgierig omhoog. ‘Uw man vraagt zich af of hij wel gelukkig met u is’, zei ik lachend tegen de vrouw van de vriendelijke man. ‘Nee, nee’, haastte hij zich te zeggen tegen zijn vrouw, ‘natuurlijk ben ik wel gelukkig met je.’ De wenkbrauwen van zijn vrouw zakten gerustgesteld omlaag. ‘Maar de jongelui van tegenwoordig stellen zulke hoge eisen aan geluk, dat ik me afvraag of zij ook wel gelukkig zouden zijn als zij ons leven zouden hebben gehad.’

Ik denk het niet, dacht ik terwijl ik in de richting van de tafel met hapjes en drankjes liep. Want het klopt: we stellen absurd hoge eisen aan onze relaties. We denken over alles na. We willen alles intens voelen en beleven. Mezelf als hoog..

Mail de redactie
Mail de redactie
Heeft u een tip over dit onderwerp, ziet u een spelfout of feitelijke onjuistheid? We stellen het zeer op prijs als u ons daarover een bericht stuurt.
Afbeelding

De wetenschap dat God bij ons is, geeft ons het geloof in een goede afloop

Columnist John Hofwijks geniet van Oranje en van de saamhorigheid. Hij ziet ook veel biddende spelers. Waar bidden ze voor? ‘Er kan maar één land wereldkampioen worden.’

Afbeelding

In Engeland worden koorleiders en zangers ontslagen. Wat mag een koor de kerk kosten?

Het ware, het goede en het schone zijn wegen naar God, zegt een oude traditie. Het ware staat hier bij protestanten met stip bovenaan, schrijft columnist Wim Houtman.

Afbeelding

Het geld op je bankrekening is je ook maar geschonken, dus waak ervoor dat het geen afgod wordt

We moeten ervoor waken dat geld geen afgod wordt. Zowel in de zin van meer begeren als door er continu over in te zitten dat je voldoende hebt. Ook dán dien je twee heren, schrijft Hannah Keijzer in haar gastcolumn.

Afbeelding

Armoede zou niet hoeven in een land als Nederland? Het gebeurt júist in een land als Nederland

De energiecrisis slaat hard toe in Moerwijk, de buurt waar pastor Bettelies Westerbeek werkt. ‘Crisis is hier niets nieuws: al jaren zitten mensen gevangen in armoede, stress en schulden,’ schrijft Westerbeek.

Afbeelding

Nog maar drie weken, dan wordt het weer langer licht!

De Zuid-Veluwe ligt in een rokerig winterlicht. We lopen van Arnhem naar Beekbergen, 23 kilometer, de vaste vriendengroep. Ook na 25 jaar vriendschap is er tijd in te halen en veel te bespreken.

Afbeelding

Een nieuwe manier van bijbellezen: als het Woord wordt beroofd van zijn universele gezag, is alles vloeibaar

Het verontrust mij dat een ingrijpend nieuwe manier van bijbellezen met zo weinig discussie wordt geïntroduceerd, schrijft SGP-senator Diederik van Dijk. ‘Voor die zorg wil ik als onvolkomen medebroeder aandacht vragen.’

Afbeelding

Het leven is onvoorspelbaar, daarom zeg ik vaak tegen vrienden en familie: ik hou van je

Ik weet dat het leven plotseling zo anders kan zijn. Het ene moment zit ik als veertienjarige nog naast mijn vader in de auto, het andere moment bezwijk ik bijna, schrijft Marina de Haan.

Afbeelding

We komen samen om God te eren, te dienen. De kerk is daarin een middel, geen doel

Er is weinig dat zo diep onder je huid gaat zitten, dan geloof (en ongeloof), zegt Gerard Ter Horst. Juist daaromtrent raakt ‘de kerk’ vele snaren, ten goede of ten kwade.

Afbeelding

Kerntaak in ons gezinshuis: op slinkse wijze zien te voorkomen dat de pleuris uitbreekt

Ik was al een conflictmijdend type, maar daar kun je dus ook je vak van maken, schrijft Anita Zeldenrust over haar dagelijks leven als moeder in een gezinshuis en hoe ze smeulende vuurtjes al zeer vroeg opmerkt.