*

Column

Het verdriet dat door de ouders wordt ervaren is een ondergeschoven kindje

Esther, het wordt tijd dat je gaat rouwen! De woorden raken doel en de tranen, die ik eerder zo goed kon inslikken, laten zich nu niet meer tegenhouden. Rouwen! Ik wil niet rouwen. Ik wil zo veel mogelijk tijd doorbrengen met mijn kind. Genieten waar dat kan. Vechten waar het moet. En vechten kan ik! 

Als ik maar genoeg voor hem op blijf komen, blijf zoeken naar de beste zorg. En als het op de ene manier niet lukt, vind ik wel een weg om het anders te doen. Positief blijven is belangrijk. Ja, ik ben moe, maar ik kan hem toch niet in de steek laten? Toch haalt de realiteit me steeds vaker in…

Levend verlies wordt het ook wel genoemd. Een verlies dat je je leven lang met je meedraagt. Ruben kwam elf jaar geleden als een gezonde ‘10 pond..


Meld u aan voor onze nieuwsbrief en lees dit artikel gratis

Vier artikelen per maand gratis

Het belangrijkste nieuws in uw inbox

Heeft u al een account? Log in


Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze privacyverklaring en de algemene voorwaarden .

Columns

meer ‘Columns’

advertentie