6 juni 2022 om 09:00
beeld Dick Vos

Afgelopen week wist ik opeens wie mijn voorbeeld is

Wie is je voorbeeld? Die vraag wordt wel eens gesteld tijdens een interview of een spelletje kaarten op tafel. Een moeilijke vraag waar ik nooit een antwoord op wist. Er zijn veel mensen die te waarderen zijn, maar iedereen heeft een rafelrandje. Laat de voetstukken maar achterwege.

Maar afgelopen week wist ik opeens wie mijn voorbeeld is. Het is niet een persoon, maar een groep mensen. Het zijn de mensen die hoewel ze slecht ter been zijn op pad gaan. Het is de man die ik soms in de supermarkt zie en die er lang over doet om een paar boodschappen te halen. Het zijn de vrouwen met rollator in de stad die gewoon gaan winkelen op vrijdag. En het is de vrouw op het perron met een koffer én een rollator. Ze ging op reis en vertrouwde erop dat er wel iemand zou zijn die haar een handje zou willen helpen om de trein in te komen.

Zij zijn mijn voorbeelden omdat ze zich niet laten hinderen door de tijd en de haast van de mensen om hen heen, maar stapje voor stapje op hun eigen tijd komen waar ze wezen willen.

Mail de redactie
Mail de redactie
Heeft u een tip over dit onderwerp, ziet u een spelfout of feitelijke onjuistheid? We stellen het zeer op prijs als u ons daarover een bericht stuurt.
Afbeelding

We moeten niet zoeken naar het geluk, maar we moeten het geluk vinden, want het is er al

Ik geloof dat God ons alles heeft gegeven wat we nodig hebben, maar soms is dat mooie ondergesneeuwd door alle gebeurtenissen tot nu toe. Daar moeten we volgens John Hofwijks anders mee omgaan.

Afbeelding

In Nederland is ruimte voor open debat, toch? Dat kan nog tegenvallen

Journalisten die de democratische werking van de media verdacht maken. Zonder blikken of blozen. Het gebeurde in het Humanprogramma Mediastorm. Een veeg teken, aldus Reina Wiskerke.

Afbeelding

Een gedenksteen voor het alledaagse: ‘Op 18 januari 1847 gebeurde hier niets’

Wat is het heerlijk als je niet bij een veldslag bent en er geen vrede hoeft te worden gesloten. Wees blij als er vandaag niets bijzonders gebeurt, zegt Bram van de Baak in zijn column.

Afbeelding

Bij de aanblik van al die opgepompte bijna-blote lijven zonk me alle moed in de schoenen

De zoon van Annemarie van Heijningen deed zichzelf een fitness-fotoshoot cadeau. ‘Zal ik met je meegaan?, vroeg ik, en ik hoopte dat hij nee zou zeggen.’ Maar dat deed hij niet.

Afbeelding

Is Nederland ‘te vol’? Waar moeten al die nieuwkomers straks wonen?

Huisvest in nieuwe flats studenten, asielzoekers en ouderen, stelt Hilbrand Rozema. ‘Naast en door elkaar. Op die manier blijft er open landschap over en hoeven we niet naar Amerika. Want dat wil ik niet, ik houd van Nederland.’

Afbeelding

Een asielzoeker zingt ‘Welkom in Gods huis’ - de woorden bleven bij hem hangen

In haar kerk is een groep asielzoekers gearriveerd, schrijft Sophia Geuze. ‘Al is er maar één die nu bij ons tot rust komt en zich welkom voelt in onze gemeenschap.’

Afbeelding

Als je het woord sorry niet over je lippen krijgt, en het niet kunt aanhoren, dan begint de rancune

In zijn vaste column voor het Nederlands Dagblad komt Gert-Jan Segers deze week terug op zijn ‘Gideonsbende’-column van eind augustus. ‘Ik wilde opkomen voor mijn Haagse matties, maar heb van de weeromstuit anderen geraakt.’

Afbeelding

Wat is het sprekende van een Christusbeeld? De beeldcultuur is overschat

Het zijn uitgerekend de woorden op de sokkel van een Christusbeeld in het kerkdorp Schalkhaar die echt aanspreken, ziet columnist Gerard ter Horst. Geloven is inderdaad ‘uit het horen’.

Afbeelding

Dogma’s die botsen in je hoofd, kunnen je denken verdiepen

Leer mij de mens kennen, schrijft Reina Wiskerke. Zij is gehecht aan een gewraakt kerkelijk dogma dat de mens geneigd is tot alle kwaad. Het helpt haar het nieuws te verteren.