*

Column

Soms moet je doorkrijgen dat je gedragen wordt door een levende traditie

Ik loop al een tijdje lichtvoetig te zijn. Bij vlagen voel ik een vrolijkheid door me heen trekken die niet van mezelf is. Ik leun sterk op anderen en het is weldadig. Het zit zo:

We hadden ons vijftigjarig jubileum op de Wittenberg. Het begon op vrijdagavond, met een mini-concert van Pearl Jozefzoon. Zo’n magische avond in de lente. Schitterende lichtval in het gebouw, onze eigen Bas achter de piano, iedereen die stil een beetje mijmert en zachtjes swingt. Aan het einde van het concert nam een oudere mevrouw het woord, de weduwe van de oprichter. 

Ze vertelde herinneringen over de beginjaren van de Wittenberg. Over financiële middelen die vrijkwamen na een drama, over de wil om daarmee een geheiligde plek te creëren voor jonge christ..


Meld u aan voor onze nieuwsbrief en lees dit artikel gratis

Vier artikelen per maand gratis

Het belangrijkste nieuws in uw inbox

Heeft u al een account? Log in


Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze privacyverklaring en de algemene voorwaarden .

Columns

meer ‘Columns’

advertentie