27 mei 2022 om 03:39
beeld Jaco Klamer

Elke zondag werd mijn buurvrouwtje kleiner, ze verschrompelde

Het is soms een raadsel waar herinneringen ineens vandaan komen. In Amerika staan de Zuidelijke Baptisten in de fik, een kerk implodeert, een beerput van misbruik gaat open - maar welk beeld staat me nu al dagen voor ogen? Een klein, onooglijk moment van twintig jaar geleden. Vanuit de flat waar ik toen woonde, kon je goed volgen wat er op straat gebeurde. 

Zo reed er elke zondag twee keer een grote, dure auto voor, bestuurd door een forse man in een donker pak. Naast hem zijn vrouw, ook al deftig. Soms stak ze een pepermunt of een bonbon in haar mond, om die langzaam te vermalen. Een buurvrouw op leeftijd reed met hen mee naar de kerk. Rond de middag reed die glanzende koets weer voor en stapte de buurvrouw uit. 

Dat beeld, van die kleine, bescheiden, oudere vrouw. Eerst dacht ik: mooi dat ze haar zo trouw ophalen en brengen. Maar er klopte iets niet. Want alles in haar houding zei: sorry, dat ik jullie zo hinder! Sórry dat jullie dit elke zondag moeten doen, sorry dat ik tot last ben en beslag leg op jullie kostbare tijd en kostbare achterbank. Sorry dat ik besta.

Mail de redactie
Mail de redactie
Heeft u een tip over dit onderwerp, ziet u een spelfout of feitelijke onjuistheid? We stellen het zeer op prijs als u ons daarover een bericht stuurt.
Afbeelding

Een gedenksteen voor het alledaagse: ‘Op 18 januari 1847 gebeurde hier niets’

Wat is het heerlijk als je niet bij een veldslag bent en er geen vrede hoeft te worden gesloten. Wees blij als er vandaag niets bijzonders gebeurt, zegt Bram van de Baak in zijn column.

Afbeelding

Bij de aanblik van al die opgepompte bijna-blote lijven zonk me alle moed in de schoenen

De zoon van Annemarie van Heijningen deed zichzelf een fitness-fotoshoot cadeau. ‘Zal ik met je meegaan?, vroeg ik, en ik hoopte dat hij nee zou zeggen.’ Maar dat deed hij niet.

Afbeelding

Is Nederland ‘te vol’? Waar moeten al die nieuwkomers straks wonen?

Huisvest in nieuwe flats studenten, asielzoekers en ouderen, stelt Hilbrand Rozema. ‘Naast en door elkaar. Op die manier blijft er open landschap over en hoeven we niet naar Amerika. Want dat wil ik niet, ik houd van Nederland.’

Afbeelding

Een asielzoeker zingt ‘Welkom in Gods huis’ - de woorden bleven bij hem hangen

In haar kerk is een groep asielzoekers gearriveerd, schrijft Sophia Geuze. ‘Al is er maar één die nu bij ons tot rust komt en zich welkom voelt in onze gemeenschap.’

Afbeelding

Als je het woord sorry niet over je lippen krijgt, en het niet kunt aanhoren, dan begint de rancune

In zijn vaste column voor het Nederlands Dagblad komt Gert-Jan Segers deze week terug op zijn ‘Gideonsbende’-column van eind augustus. ‘Ik wilde opkomen voor mijn Haagse matties, maar heb van de weeromstuit anderen geraakt.’

Afbeelding

Wat is het sprekende van een Christusbeeld? De beeldcultuur is overschat

Het zijn uitgerekend de woorden op de sokkel van een Christusbeeld in het kerkdorp Schalkhaar die echt aanspreken, ziet columnist Gerard ter Horst. Geloven is inderdaad ‘uit het horen’.

Afbeelding

Dogma’s die botsen in je hoofd, kunnen je denken verdiepen

Leer mij de mens kennen, schrijft Reina Wiskerke. Zij is gehecht aan een gewraakt kerkelijk dogma dat de mens geneigd is tot alle kwaad. Het helpt haar het nieuws te verteren.

Afbeelding

Protocollen voor de veiligheid behoeden je niet voor een volgepieste broek

Melk, boter, nieuwe tandenborstel, een prei, afrekenen, deuren door, ‘mamma, ik moet plassen’. Plassen. Een wc. Het komt als een soort schok tot me dat de architect van dit betonnen vierkant de wc vergeten is, schrijft Romle Verkerk.

Afbeelding

Hoe Rob Woltjer in 1929 toch geen minister werd

Wie wordt de nieuwe minister van Landbouw? Geïnteresseerden zaten vroeger dagen bij de telefoon: zou Den Haag bellen? Maar ook áls dat gebeurde, kon er nog veel mis gaan, schrijft George Harinck.