27 december 2021 om 21:27
Testlocaties hebben het druk.
beeld anp / Vincent Jannink

Gesprekken over God en vloeken tijdens anderhalf uur wachten op een coronatest

In de Kleine Houtstraat in Haarlem vormde zich een groeiende rij mensen voor de coronatestlocatie. Het was bijna vakantie, en vermoedelijk hadden velen van hen een testbewijs nodig om de grens over te kunnen. Mijn man en ik waren keurig op tijd voor onze afspraak, maar zagen ruim dertig mensen voor ons in de rij staan. Een man voor ons tikte de man voor hem op zijn schouder: ‘Moeten echt al deze mensen zich laten testen? Zijn deze mensen ongevaccineerd?’ ‘Zelf ben ik niet gevaccineerd, dat is wat ik weet,’ reageerde de man die er geduldig bij stond.

Na een kwartier wachten kon ik een diepe zucht niet langer onderdrukken. De rij achter ons groeide veel en veel harder dan de halve meter die we in die tijd gewonnen hadden. De mannen voor ons voerden inmiddels een gesprek op een heel andere toon dan waarmee het begonnen was. Het ging over klimmen in het buitenland, kennelijk een hobby die ze deelden. Mijn man en ik besloten alvast een boodschappenlijstje samen te stellen voor de komende week; ik was me bewust van de drang naar het efficiënt besteden van wachttijd.

We waren net bij de paprika’s voor woensdag aangekomen toen het gesprek tussen de twee mannen voor ons mijn oren deed spitsen. ‘Ik geloof in God en Jezus en ik doe iedere dag mijn best zijn voorbeeld te volgen’, zei de schouder..

Mail de redactie
Mail de redactie
Heeft u een tip over dit onderwerp, ziet u een spelfout of feitelijke onjuistheid? We stellen het zeer op prijs als u ons daarover een bericht stuurt.
Afbeelding

Een gedenksteen voor het alledaagse: ‘Op 18 januari 1847 gebeurde hier niets’

Wat is het heerlijk als je niet bij een veldslag bent en er geen vrede hoeft te worden gesloten. Wees blij als er vandaag niets bijzonders gebeurt, zegt Bram van de Baak in zijn column.

Afbeelding

Bij de aanblik van al die opgepompte bijna-blote lijven zonk me alle moed in de schoenen

De zoon van Annemarie van Heijningen deed zichzelf een fitness-fotoshoot cadeau. ‘Zal ik met je meegaan?, vroeg ik, en ik hoopte dat hij nee zou zeggen.’ Maar dat deed hij niet.

Afbeelding

Is Nederland ‘te vol’? Waar moeten al die nieuwkomers straks wonen?

Huisvest in nieuwe flats studenten, asielzoekers en ouderen, stelt Hilbrand Rozema. ‘Naast en door elkaar. Op die manier blijft er open landschap over en hoeven we niet naar Amerika. Want dat wil ik niet, ik houd van Nederland.’

Afbeelding

Een asielzoeker zingt ‘Welkom in Gods huis’ - de woorden bleven bij hem hangen

In haar kerk is een groep asielzoekers gearriveerd, schrijft Sophia Geuze. ‘Al is er maar één die nu bij ons tot rust komt en zich welkom voelt in onze gemeenschap.’

Afbeelding

Als je het woord sorry niet over je lippen krijgt, en het niet kunt aanhoren, dan begint de rancune

In zijn vaste column voor het Nederlands Dagblad komt Gert-Jan Segers deze week terug op zijn ‘Gideonsbende’-column van eind augustus. ‘Ik wilde opkomen voor mijn Haagse matties, maar heb van de weeromstuit anderen geraakt.’

Afbeelding

Wat is het sprekende van een Christusbeeld? De beeldcultuur is overschat

Het zijn uitgerekend de woorden op de sokkel van een Christusbeeld in het kerkdorp Schalkhaar die echt aanspreken, ziet columnist Gerard ter Horst. Geloven is inderdaad ‘uit het horen’.

Afbeelding

Dogma’s die botsen in je hoofd, kunnen je denken verdiepen

Leer mij de mens kennen, schrijft Reina Wiskerke. Zij is gehecht aan een gewraakt kerkelijk dogma dat de mens geneigd is tot alle kwaad. Het helpt haar het nieuws te verteren.

Afbeelding

Protocollen voor de veiligheid behoeden je niet voor een volgepieste broek

Melk, boter, nieuwe tandenborstel, een prei, afrekenen, deuren door, ‘mamma, ik moet plassen’. Plassen. Een wc. Het komt als een soort schok tot me dat de architect van dit betonnen vierkant de wc vergeten is, schrijft Romle Verkerk.

Afbeelding

Hoe Rob Woltjer in 1929 toch geen minister werd

Wie wordt de nieuwe minister van Landbouw? Geïnteresseerden zaten vroeger dagen bij de telefoon: zou Den Haag bellen? Maar ook áls dat gebeurde, kon er nog veel mis gaan, schrijft George Harinck.