*

aangepast op 17 december 2021 om 17:32

Column

Altijd had ik genoeg geloof. Maar dit jaar werd het anders

Geloof. Ik heb het altijd gehad, geloof ik. Ik was klein en geloofde in God. Werd ouder en geloofde in God. Vanzelf. Ik was niet altijd even devoot. Toen ik achttien werd en op kamers ging, had ik het heel druk met op mezelf leren wonen en voor mezelf leren zorgen in een stad waar ik nog nooit was geweest. Dat ging niet altijd even goed en voor God had ik net genoeg ruimte om namen en problemen op mijn slaapkamermuur te schrijven. ’s Avonds zei ik dan: ‘Of U daaraan wilt denken.’ En: ‘Amen.’

Ik was dertien toen ik God voor het eerst voelde. Het was raar, ik begon te huilen en kon er een halfuur niet mee stoppen. Daarna was ik voor het eerst in mijn leven echt blij. Alsof er een grijze sluier van me af was gewapperd. Ik huppelde – ik overd..


Meld u aan voor onze nieuwsbrief en lees dit artikel gratis

Vier artikelen per maand gratis

Het belangrijkste nieuws in uw inbox

Heeft u al een account? Log in


Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze privacyverklaring en de algemene voorwaarden .

Columns

meer ‘Columns’