*

Column

Het oorlogswapen van seksuele intimidatie berooft miljoenen meisjes van hun kracht

‘Wees maar blij dat je geen dochters hebt’, krijg ik soms te horen. Hoewel ik trots ben op mijn vier zonen, is dat een opmerking die steekt. Want daarachter schuilt een wereld aan (voor)oordelen en angsten. Soms voel ik de vraag branden: ‘Waarom zou ik blij moeten zijn dat ik geen meisjes heb voortgebracht?’, maar iets weerhoudt me ervan die te stellen. Misschien dat ik het antwoord al weet.

Vanuit dagblad De Morgen staart ze me aan: de 44-jarige Jan Begum. Vermoeide ogen, aan haar zijde twee meisjes in pastelkleurige jurken. Zelf is Begum gehuld in het zwart, haar hoofddoek valt losjes rond haar hoofd. ‘We zijn in een kelder gaan zitten voor onze veiligheid’, zegt de Afghaanse. ‘Overal zijn schoten te horen. Ik ben bang voor mij..


Meld u aan voor onze nieuwsbrief en lees dit artikel gratis

Vier artikelen per maand gratis

Het belangrijkste nieuws in uw inbox

Heeft u al een account? Log in


Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze privacyverklaring en de algemene voorwaarden .

Columns

meer ‘Columns’

advertentie