10 juni 2021 om 16:38
beeld
Luister naar

Je bent een rund als je met bitcoins stunt. Telkens is hetzelfde patroon zichtbaar

Moet ik onrustig worden? Ik lees dat de bitcoin onlangs een hoogtepunt bereikte, toen één zo’n ding 54.000 euro waard was. Hoewel de cryptomunt inmiddels diep is weggezakt, houden cryptogelovigen vol dat nieuwe records lonken; zelfs in de minst optimistische profetieën tikt de bitcoin later dit jaar de grens van 100.000 euro aan.

Er is sprake van een bullrun, wordt verteld. Deze term uit de aandelenhandel geeft aan dat koersen in korte tijd zo snel stijgen, dat er sprake lijkt van aanstormende stieren (bulls). Kortom, ik ben een dief van mijn eigen portemonnee, wanneer ik nu niet instap. Daarvan kan een mens onrustig worden, zeker als je bent behept met FOMO (fear of missing out, angst om iets te missen).

Cryptomunten (zoals de bitcoin, de ethereum en de tezos) zijn fascinerend, omdat deze elektronische betaalmiddelen worden ‘gedolven’ via gecomputeriseerde wiskundige processen. Vervolgens worden ze via digitale platforms verhandeld.

Maar wat moeten we ervan denken dat de koers ervan door belanghebbende handelaren dusdanig gemanipuleerd kan worden, dat juist deze elitegroep het meeste verdient aan de cryptohandel? Op een reguliere (aandelen)beurs is dit gesjoemel strafbaar, maar de cryptomarkt mist autoriteiten die kunnen ingrijpen.

Voor wie lijdt aan FOMO, is dit teken aan de wand uiteraard van ondergeschikt belang.

millennials

Het gerucht gaat dat cryptovaluta vooral populair zijn bij millennials. Zij zijn niet hebzuchtiger dan andere mensen, vertelde een kenner onlangs op tv. Millennials zien dat sparen een koopwoning niet dichterbij brengt en verwachten ook nog eens dat de pensioenpotten over dertig, veertig jaar leeg zijn. Dan lonkt plan B: handelen in cryptogeld.

Dat zal allemaal waar zijn, maar wat nu gebeurt, is regelrecht bezopen. Er is zorgvuldig een overspannen markt gecreëerd, vol investeerders die elkaar opjutten ‘omdat je er nú bij moet zijn’. Verhalen over deelnemers die in korte tijd schatrijk zijn geworden, wakkeren de angst verder aan om iets te missen.

Op een bullrun-markt wordt echter niet belegd, maar eerder blind gespeculeerd. Ik moet denken aan die financiële adviseur van Aegon, medio jaren negentig. Hij rekende aan de keukentafel voor hoe ook ik grote bedragen op de toen zo doldwaze aandelenbeurs bijeen kon harken. Met geleend geld. ‘U investeert dus zelf helemaal niets!’

Een populaire constructie, maar ik deed niet mee, want mijn argwaan was groter dan mijn geloof. Stommerd, fluisterden anderen, want via die zogenoemde leaseconstructie kon je slapend rijk worden. Totdat een paar jaar later dalende aandelenkoersen talloze deelnemers in de financiële problemen duwde. Uiteindelijk moest zelfs de Hoge Raad eraan te pas komen om erger te voorkomen.

olifant

In die jaren was er ook de hype rond het softwarebedrijf van Jan en Paul Baan. Nú aandelen kopen, was het adagium. Maar drie jaar na de beursgang liep het Baan-schip al op de klippen en staarden beleggers naar waardeloze aandelen.

Zoals dat ook het geval was bij de internetbubbel, een bullrun aan het einde van de jaren negentig. Beleggers staken enorme bedragen in internetbedrijven die nog nooit één cent winst hadden gemaakt. Dom? Nee joh, ‘marktaandeel’ was het toverwoord. Maar in 2000 kwam er een olifant met een lange snuit en die blies het verhaaltje uit.

Bij al deze ellende was telkens hetzelfde patroon zichtbaar: beleggers jutten elkaar op en hollen als lemmingen achter elkaar aan. In aanloop naar de beurscrash van 2008 was het niet anders.

Inderdaad, flinterdun is de scheidslijn tussen een bullrun en bullshit.

Mail de redactie
Mail de redactie
Heeft u een tip over dit onderwerp, ziet u een spelfout of feitelijke onjuistheid? We stellen het zeer op prijs als u ons daarover een bericht stuurt.
Afbeelding

We moeten niet zoeken naar het geluk, maar we moeten het geluk vinden, want het is er al

Ik geloof dat God ons alles heeft gegeven wat we nodig hebben, maar soms is dat mooie ondergesneeuwd door alle gebeurtenissen tot nu toe. Daar moeten we volgens John Hofwijks anders mee omgaan.

Afbeelding

In Nederland is ruimte voor open debat, toch? Dat kan nog tegenvallen

Journalisten die de democratische werking van de media verdacht maken. Zonder blikken of blozen. Het gebeurde in het Humanprogramma Mediastorm. Een veeg teken, aldus Reina Wiskerke.

Afbeelding

Een gedenksteen voor het alledaagse: ‘Op 18 januari 1847 gebeurde hier niets’

Wat is het heerlijk als je niet bij een veldslag bent en er geen vrede hoeft te worden gesloten. Wees blij als er vandaag niets bijzonders gebeurt, zegt Bram van de Baak in zijn column.

Afbeelding

Bij de aanblik van al die opgepompte bijna-blote lijven zonk me alle moed in de schoenen

De zoon van Annemarie van Heijningen deed zichzelf een fitness-fotoshoot cadeau. ‘Zal ik met je meegaan?, vroeg ik, en ik hoopte dat hij nee zou zeggen.’ Maar dat deed hij niet.

Afbeelding

Is Nederland ‘te vol’? Waar moeten al die nieuwkomers straks wonen?

Huisvest in nieuwe flats studenten, asielzoekers en ouderen, stelt Hilbrand Rozema. ‘Naast en door elkaar. Op die manier blijft er open landschap over en hoeven we niet naar Amerika. Want dat wil ik niet, ik houd van Nederland.’

Afbeelding

Een asielzoeker zingt ‘Welkom in Gods huis’ - de woorden bleven bij hem hangen

In haar kerk is een groep asielzoekers gearriveerd, schrijft Sophia Geuze. ‘Al is er maar één die nu bij ons tot rust komt en zich welkom voelt in onze gemeenschap.’

Afbeelding

Als je het woord sorry niet over je lippen krijgt, en het niet kunt aanhoren, dan begint de rancune

In zijn vaste column voor het Nederlands Dagblad komt Gert-Jan Segers deze week terug op zijn ‘Gideonsbende’-column van eind augustus. ‘Ik wilde opkomen voor mijn Haagse matties, maar heb van de weeromstuit anderen geraakt.’

Afbeelding

Wat is het sprekende van een Christusbeeld? De beeldcultuur is overschat

Het zijn uitgerekend de woorden op de sokkel van een Christusbeeld in het kerkdorp Schalkhaar die echt aanspreken, ziet columnist Gerard ter Horst. Geloven is inderdaad ‘uit het horen’.

Afbeelding

Dogma’s die botsen in je hoofd, kunnen je denken verdiepen

Leer mij de mens kennen, schrijft Reina Wiskerke. Zij is gehecht aan een gewraakt kerkelijk dogma dat de mens geneigd is tot alle kwaad. Het helpt haar het nieuws te verteren.