*

aangepast op 4 mei 2021 om 08:34

Veel gevallenen waren nog jong en kregen zelf geen kinderen die hen vandaag kunnen herdenken
Column

Veel gevallenen waren nog jong en kregen zelf geen kinderen die hen vandaag kunnen herdenken

De twee minuten stilte op de Dam zijn ook voor de duizenden moeders die na 1945 in rouw achterbleven. Een van hen was mijn overgrootmoeder, Janna Kort-Groenendal (1885-1958) uit ‘t Zandt in Groningen. Sinds een jaar of tien rijst een beeld op van haar, uit foto’s en familieverhalen. Het moederschap definieerde haar. Ze kreeg tien kinderen, van wie mijn grootmoeder Frouke de derde was. De oudste, Pieter (1904-1922), stierf aan een infectie, mogelijk de Spaanse griep. Zij was toen al maanden zwanger van haar negende kind. Voor een grafkist was geen geld. Dat moest worden geleend. Een grafsteen kwam er niet: ook te duur. Hij rust nu anoniem ergens in de terp van het oude romaanse kerkje van Oldenzijl.

Het kind dat kort daarop werd geboren, n..


Meld u aan voor onze nieuwsbrief en lees dit artikel gratis

Vier artikelen per maand gratis

Het belangrijkste nieuws in uw inbox

Heeft u al een account? Log in


Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze privacyverklaring en de algemene voorwaarden .

Columns

meer ‘Columns’

advertentie