aangepast op 6 april 2021 om 11:23

Mijn paasritueel: op zondag vroeg naar de tuin. Er gebeurt niets, er gebeurt alles
Column

Mijn paasritueel: op zondag vroeg naar de tuin. Er gebeurt niets, er gebeurt alles

Op zondag al vroeg naar de tuin gegaan, mijn paasritueel, sinds drie jaar. De vogels zingen in het donker. Een haas, zijn grote oren in silhouet, zit roerloos te luisteren. Langs het spoor en de plek waar ik een tas met inbrekersgereedschap vond. Dan het bos in, het zandpad schemert wit. Het spoor over, langs de verregende laatste groeten aan mensen die hier voor de trein sprongen, zoals een jonge vrouw uit onze kerk, op nieuwjaarsdag. Op de tuin steek ik een kaars aan. In de nieuwe villa’s gaan lichten aan, iemand in een ochtendjas zet paaseitjes op het vuur. Ik maak straks het ontbijt. Eerst dit.

Uit het hazengrauwen maakt zich de pruimenboom los, de witte bloesem zweeft als een wolk. Omtrekken van tuintjes komen aan de dag, ieder naar ..


Meld u aan voor onze nieuwsbrief en lees dit artikel gratis

Vier artikelen per maand gratis

Het belangrijkste nieuws in uw inbox

Heeft u al een account? Log in


Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze privacyverklaring en de algemene voorwaarden .

Columns

meer ‘Columns’

advertentie