30 maart 2021 om 03:00
Alexander Dommerholt woont sinds 2009 in het Verenigd Koninkrijk, werkt bij de lokale overheid van Hertfordshire. Dit is een gastcolumn.
beeld nd
Luister naar

De Kaasrasp, de WalkieTalkie, Buffoon Boris: de Britten zijn erg goed in bijnamen

Britten zijn erg goed in het verzinnen van bijnamen, vooral voor personen en gebouwen die hun niet aanstaan. Kijk alleen al naar het scala aan wolkenkrabbers die de Londense skyline de laatste jaren vergald hebben. Elk van deze gebouwen moest een bijnaam hebben waar de architect een hekel aan zou krijgen. En dus kent Londen nu de Kaasrasp, de WalkieTalkie en de Augurk.

In de politiek is het niet anders. Boris Johnsons bijnamen zouden een telefoonboek kunnen vullen, maar mijns inziens is Buffoon Boris (Boris de Hansworst) een schot in de roos. Daarnaast liggen Maybot (Theresa May) en Dodgy Dave (David Cameron) ook vers in het geheugen.
Mijn favoriete bijnaam betreft echter Jacob Rees-Mogg. Deze fractieleider van de Conservatieven mag in Nederland dan niet veel bekendheid genieten, in het VK is deze voorvechter van de brexit een bekend gezicht. Voordat ik zijn bijnaam uit de doeken doe, zal ik u een woordelijk portret schilderen van deze man.

weggelopen uit Charles Dickens

‘JRM’ is een tengere verschijning met een stel donkere wenkbrauwen die als rupsen boven zijn ogen bivakkeren. Hij komt uit een welvarende familie, droeg als kind een monocle (een ‘halve bril’) en wordt vaak met een hoge hoed in het openbaar gesignaleerd. Hij heeft een gigantisch landhuis uit 1600 waar hij met zijn gezin woont; een van zijn zoons heeft hij Npeter genoemd – met een stomme ‘N’. Ja, echt waar.
Rees-Mogg begon zijn politieke carrière door met zijn voormalig gourvernante campagne te voeren. Het was geen verrassing dat deze poging om in het Lagerhuis gekozen te worden op niets uit liep. Echter, in 2010 zette de Conservatieve Partij Rees-Mogg op de kieslijst van een Conservatief bolwerk (North East Somerset) voor de verkiezingen. Sindsdien is hij lid van het Lagerhuis en heeft hij zich ontpopt tot een van de meest herkenbare figuren in de Britse politiek.

Door zijn achtergrond, gedrag en uiterlijk lijkt het alsof Rees-Mogg uit een roman van Charles Dickens is weggelopen. Als slechterik, welteverstaan. Ondanks zijn keiharde campagne voor de brexit, verhuisde hij zijn bedrijf stilletjes naar Ierland na het referendum. Hij stemde tegen een wet die het huisbazen verplicht om hun woningen geschikt te maken voor menselijke bewoning (hij is zelf huisbaas) en vindt voedselbanken ‘een hartverwarmend fenomeen’.

Het behekste Victoriaanse potlood.

Elke kans greep hij aan om uitkeringen voor werklozen, arbeidsongeschikten en gehandicapten te verlagen. Laat er geen misverstand over bestaan: de uitkeringen in het Verenigd Koninkrijk zijn al erg laag; een bijstandsuitkering is vaak niet hoger dan 400 pond per maand en de werkloosheidsuitkering van iets minder dan 75 pond per week is voor niemand genoeg om van te leven. Tegelijkertijd had hij er geen enkele moeite mee om een miljoenensubsidie op te strijken om zijn huis mee op te knappen.

vaandeldrager christendom

Het meest wrange is dat Rees-Mogg, regelmatig katholiek kerkganger, zich heeft opgeworpen als een vaandeldrager voor het christendom in het Verenigd Koninkrijk. Hij is bijvoorbeeld een uitgesproken tegenstander van elke vorm van abortus (hoewel hij met het investeringsfonds dat hij had, wel geïnvesteerd heeft in een pil die voor abortussen wordt gebruikt). Ook zijn milieustandpunten roepen vraagtekens op aangezien hij van mening is dat ‘milieuwetten die goed genoeg zijn voor India, ook goed genoeg zijn voor Britten’. Iedereen die een slok water uit de Ganges drinkt en de daaropvolgende cholera of dysenterie overleeft, zal daar wel met hem van mening over verschillen.
Zijn gedrag jegens de zwakkeren in de samenleving heeft ertoe geleid dat hij ook wel het ‘Lagerhuislid van de 18e eeuw’ wordt genoemd. Maar, mijn favoriete bijnaam voor hem is ‘het behekste Victoriaanse potlood’ (the haunted Victorian pencil).
Want, net zoals wolkenkrabbers verdient elke politicus met een twijfelachtige reputatie een bijnaam die ieders lippen in een glimlach doen omtoveren.

Mail de redactie
Mail de redactie
Heeft u een tip over dit onderwerp, ziet u een spelfout of feitelijke onjuistheid? We stellen het zeer op prijs als u ons daarover een bericht stuurt.
Afbeelding

Digitaal afslanken door de mailbox goed op te schonen: waarom niet?

Het heeft zin de mailbox dagelijks óf rigoureus op te schonen, vindt Gerard ter Horst. ‘De gedachte dat je de mail ooit nog nodig hebt, is op de keper beschouwd absurd’.

Afbeelding

De EO had de kern te pakken. Maar ondertussen sijpelt het geloof tussen onze vingers weg

Zonder God kun je prima leven, maar op de existentiële momenten van het bestaan is het wel eenzaam, schrijft Wim Dekker. Misschien is het tijd voor een nieuwe EO-conferentie over ‘De boodschap en de kloof’.

Afbeelding

Refo’s neerzetten als afhakers in Nederland? Dat is onwelwillende framing

‘Vergis ik mij, of zien wij geregeld pogingen om de zogeheten ‘refo’ te problematiseren, zo niet te dramatiseren?’ schrijft Bart Jan Spruyt. ‘Ik ken nogal wat refo’s, en ze komen op mij maar zelden over als afhakers.’

Afbeelding

Rondom het proces over de aanslagen in Parijs kreeg ik een ander beeld van frontman Jesse Hughes

Het is deze maand zeven jaar geleden dat de terroristische aanslagen in Parijs plaatshadden, waaronder die op concertzaal Bataclan, schrijft Gerard ter Horst.

Afbeelding

Hak Groningen los, dan drijft het naar de Noordpool, zei Onno Ruding (CDA)

In Noord-Nederland groeit het extremisme, blijkt uit onderzoek. Gelukkig zijn corona-complotdenkers die een aanslag plegen op een journalist, zoals in Groningen gebeurde, wel van een andere orde dan de onrust over gasbevingen en windmolens.

Afbeelding

Neem je hart voor lief, maar dat betekent niet dat je het altijd moet volgen

De tekst ‘follow your heart’ bezorgt relatiecoach Cocky Drost kromme tenen. Te vaak zijn er relaties kapot gegaan door mensen die hun hart volgden. Maar negeren wat je voelt? Dat kan ook niet.

Afbeelding

Ik blijf mijn kinderen van alles geven, ondertussen weet ik dat er ook voor mij wordt gezorgd

Juist de kiem van het kunnen ontvangen wordt in de kindertijd gelegd. Daarom blijft Roeland van Mourik zijn kinderen graag van alles geven en ondertussen weet hij dat er ook voor hem wordt gezorgd.

Afbeelding

Is iets pas goed als het schuurt? Schuren om te schuren lijkt me een vreemd principe

Qatar schuurt, acties van klimaatactivisten ook, en een goede vriendschap kan ook niet zonder schurende kant. Maar als schuren een doel op zich wordt, staat de provocatie centraal, schrijft Almatine Leene.

Afbeelding

Slepen met zakjes potgrond? ‘Ik ben bekeerd. Ik wil er niet meer mee gezien worden’

Het veen in potgrond stoot veel CO2 uit. Wereldwijd wel vijf procent van de uitstoot. Er wordt al jaren gepraat dat het anders moet. Maar tot afgelopen vrijdag gebeurde er weinig, schrijft columnist André Zwartbol.