Column

Iemand die lang en veel praat heeft nog geen gelijk

Duane Gish was een strijdvaardig creationist die op karakteristieke wijze in debat ging. Zijn tegenstanders ervoeren het als een spervuur van stellingen, doorspekt met tal van anekdotes of grappen. Het ging zó snel dat de ander geen kans kreeg om op zijn argumenten te reageren. Bij het publiek wekte dat regelmatig de suggestie dat Gish de beste bewijzen had: de tegenstander kon niet tegen hem op.

Er is zelfs een vorm van gespreksvoering naar Duane Gish genoemd: de Gish-gallop. Kenmerkend is de snelheid waarmee heel diverse argumenten in stelling worden gebracht. Dat die punten vaak nauwelijks kunnen worden onderbouwd is van ondergeschikt belang. Het is een vorm van chaotische bewijsvoering.

Verwarring kan ook ontstaan doordat de woordvoerd..


Meld u aan voor onze nieuwsbrief en lees dit artikel gratis

Vier artikelen per maand gratis

Het belangrijkste nieuws in uw inbox

Heeft u al een account? Log in


Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze privacyverklaring en de algemene voorwaarden .

Columns

meer ‘Columns’

advertentie