*

Onze juf was wat later op school, daar zijn we niks slechter van geworden
Column

Onze juf was wat later op school, daar zijn we niks slechter van geworden

Geen krant, geen school, geen pakketbezorging, geen kerkdienst, geen afval opgehaald. Het winterse weer zette deze week alles even op z’n kop. Kunnen we daar nog mee omgaan? Of schieten we bij de minste of geringste tegenslag in een kramp? Ter relativering het volgende verhaal (door de tijd heen kan het enigszins aangedikt zijn):

Op een goede morgen vertrek ik naar de basisschool. We gaan netjes op het plein staan, twee aan twee. Onze juf is er niet. De meester van groep acht houdt ons vanaf de zijlijn in de gaten. Nog steeds geen juf. Door een andere meester worden we het schoolgebouw binnengeleid. Dat voelt toch anders. Onze juf heeft daar zo haar vertrouwde manieren voor. In het klaslokaal, nadat we zo goed en zo kwaad als het gaat onze jassen opgehangen hebben, is er nog steeds geen juf te bekennen. Er ontstaat lichte paniek bij de meester van groep acht. Er worden wat taken herverdeeld. Nog steeds geen juf. We wachten en wachten. Hè, hè, daar is ze! Ze heeft op de snelweg in de file gestaan, en is toen over een modderige weg door de polder verder gereden. En daardoor, zo vertelt ze, is haar witte auto aan de zijkant helemaal vies geworden. Na schooltijd gaan wij snel bij de auto van onze stoere juf kijken. Jawel, een heel spoor van modder aan de zijkant. Thuis hebben we iets te vertellen. En we zijn er niks slechter van geworden.

Columns

meer ‘Columns’