Column

We lijden als christenen meer verlies als we onze energie verspillen aan het wegen en meten van elkaar

Als kind was ik een magere verschijning. Regelmatig gebeurde het dat iemand even mijn pols vastpakte en verrast was dat hij op dat moment niet brak. Mijn benen werden vergeleken met piepschuim en bij gym werd ik bijna altijd als laatste gekozen. Het maakte niet uit of we tennis speelden of estafette deden: ik werd te licht bevonden.

Dat word ik nu nog weleens, maar dan in theologische zin. Toch zijn er ook mensen die mij te zwaar vinden. Te zoet of te zout. Te liberaal of te conservatief. Voor de een ben ik te oecumenisch, voor de ander te gereformeerd en zo kan ik nog wel even doorgaan. Er is altijd wel iets te vinden.

Iemand beoordelen op uiterlijk of en public – theologische - bewoordingen wegen gebeurt regelmatig. Op die manier kun je ..


Meld u aan voor onze nieuwsbrief en lees dit artikel gratis

Vier artikelen per maand gratis

Het belangrijkste nieuws in uw inbox

Heeft u al een account? Log in


Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze privacyverklaring en de algemene voorwaarden .

Columns

meer ‘Columns’

advertentie