Onzekerheid is een gave. Het is gewoon de kunst om daar niet onzeker over te zijn | Nederlands Dagblad

aangepast op 23 januari 2021 om 06:24

Column

Onzekerheid is een gave. Het is gewoon de kunst om daar niet onzeker over te zijn

In groep 3 stond er op mijn rapport: ‘Cocky is wel onzeker.’ Mijn juf had het heel netjes opgeschreven, dat weet ik nog goed. Mijn ouders moedigden me sindsdien heel lief aan niet zo onzeker te zijn. ‘Je kunt het best!’, zeiden ze dan, waardoor ik begon te denken dat ik het misschien toch niet kon (want anders zouden ze dat niet hoeven zeggen, toch?). Op een gegeven moment begon ik zelf ook te geloven dat ik onzeker was. Want ik kon lastig kiezen. Ik vond het spannend om nieuwe mensen te ontmoeten of om spreekbeurten te houden. Ik was verlegen, bang wat andere mensen van me zouden vinden.

Toen ik later, in mijn studententijd als voorbereiding op een sollicitatiegesprek, aan een ouderejaars opbiechtte dat ik onzeker was, zei zij: ‘Oe, dat ..


Meld u aan voor onze nieuwsbrief en lees dit artikel gratis

Vier artikelen per maand gratis

Het belangrijkste nieuws in uw inbox

Heeft u al een account? Log in


Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze privacyverklaring en de algemene voorwaarden .

Columns

meer ‘Columns’

advertentie